×

Fout

[SIGPLUS_EXCEPTION_DEPENDENCY_MISSING] The sigplus module must be used in conjunction with the sigplus content plug-in. The latest version of the sigplus distribution is available from BitBucket. The plug-in must be enabled for the module to work.

20. Adventure awaits!

Lieve lezers,
deze blog is grotendeels geschreven door mijn man en onze kinderen, maar ik kan het toch niet laten om een kleine inleiding te schrijven;)
 
Nog maar twee weken school en dan staat ons een nieuw avontuur te wachten.
We komen weer naar Nederland !
Een groot gedeelte van de zomervakantie zullen we doorbrengen in de landen waar onze "roots" liggen en waar we voorlopig afstand van hebben gedaan om het grote avontuur van het emigreren aan te gaan.
Het afgelopen jaar was een grote en vooral rijke belevenis en zo tegen het einde van hun eerste schooljaar hier, blijven de uitdagingen en avonturen op ons af komen.
Zo mocht ik onlangs met de klas van Nele en Nelson mee naar een educatief uitstapje dat plaatsvond in de University of Florida.
We wisten niet dat we daar werden uitgedaagd om een grote vogelspin te aaien!
Oliver mocht afgelopen weekend mee als begeleider naar een kamp voor de Middle School kinderen van de Ambleside school.
over het laatste avontuur gaat deze blog.
 
 
Dat dit jaar, met al zijn avonturen veel heeft gedaan aan onze karaktervorming, lees je in Inspiratie van Rachel en Nele!
 
Dan is het nu de beurt aan Oli en de kids om hun kamp- avontuur te beschrijven...

Middle School retreat.
een avontuur beleefd door Oli:
 
Het is vrijdag 4 mei en voor het eerst in lange tijd ben ik voor de kinderen alleen verantwoordelijk.
Niet thuis, tussen de bekende vier muren waar smartphones en televisie op de loer liggen als afleiding, nee we zijn op kamp.
Schoolkinderen in de leeftijd tussen 9 en 14 jaar op vrije voeten. Tel daar een paar volwassen kinderen bij op als " oppas".
In het begin zijn er regels: wanneer, waar, hoezo en waarom, met wie wel en wie niet...
Dan barst het avontuur los onder de noemer Teambuilding in de breedste zin van het woord en dit concept werkt direkt vanaf het begin.
Niet alleen bij diegenen waar het kamp voor is georganiseerd, maar ook voor begeleiders, die er weliswaar naast staan maar ergens ook midden in.
En dan valt me op hoe mijn beide kinderen ineens gegroeid zijn de afgelopen maanden.
Zomaar ineens neemt Nelson de groep over , regelt en stuurt  kinderen aan en met Neles hulp bedenken ze samen hoe ze een reuzegrote wipwap staand in balans kunnen brengen.
Nelson neemt ook het commando over zeven kinderen die samen op lange balken staan en zich al langlaufend  synchroon moeten voortbewegen.
En als ik voorzichtig tips probeer te geven bij de uitdaging om met twee planken een afgrond te overbruggen, terwijl de planken niet lang genoeg zijn, worden er geen pijnlijk schamende blikken naar me geworpen,(zoals je eigen tienerkind nog wel eens kan doen).  Nee, ik word als heel vanzelfsprekend geaccepteerd als teamlid!
Er is een mooie harmonie tussen de kinderen en mij.
 
Wat ik dit kamp ook voel is  trots, trots zijn op hoe beiden zijn gegroeid in hun zelfvertrouwen.
Dat geeft meteen ook antwoord op alle vragen die ik mezelf zo vaak heb gesteld.
*Kunnen ze wel hun weg vinden in een wereld die niet altijd vriendelijk, beschermend en eerlijk is?
*Hebben ze de juiste uitrusting om de uitdagingen die voor hen klaar liggen aan te gaan?
*Kan ik ze met een goed en rustig geweten "los laten", hun eigen weg laten zoeken?
Het antwoord is: JA!
Ook al ben er bewust van dat ik als ouderhelft degene ben die moeite heeft met het "loslaten", dit daarom ook twijfelachtig doe, weet ik:
ALLES KOMT GOED.
Het besef komt bij me binnen dat wij als ouders toch niet zo verkeerd bezig zijn en wellicht helemaal niet zo anders als onze ouders het deden...
 
Een avontuur beleefd door Nele (14 jaar)
Een paar weken geleden voordat we naar het kamp gingen, werd het naturlijk ter sprake gebracht door een paar vrienden.
Ze waren er zeker van dat ze NIET zouden gaan ( omdat het geen verplicht kamp was)! Ze vertelde me al de verschrikkelijke verhalen over het kamp. Zoals; de bedden zijn zanderig, er is geen airconditioning op de plek waar je slaapt en je kan helemaal niets leuks doen!
Ik nam dus NIET het initiatief om thuis te zeggen: “ Laten we daarheen gaan!”
Mama begon er een dag later ook over en ik dacht bij mezelf: “ Nu is het te laat, ze weet er al van”. Ik had er vervolgens veel discussie over met pap en mam, maar toen hoorde ik dat meerdere vrienden gingen. Toen wilde ik zelf ook wel gaan.

We kwamen aan en de plekken waar we gingen slapen werden verdeeld.
Ik zat bij twee van mijn vriendinnen en nog wat andere mensen.
Toen moesten we naar een gebouw, waar we eerst over wat regels heen gingen.
De eerste was de buddy-rule, dat betekende dat je niet alleen mocht zijn op het terrein en we mochten ook niet met met iemand van het andere geslacht alleen zijn, maar natuurlijk wel in gemengde groepen verblijven.
Ik zelf vond dat een beetje overdreven, maar oke.
Toen we over de regels heen waren gegaan, mocht iedereen vrij zijn om iets te gaan doen.
Een heleboel kinderen die het kampterrein al kenden, lieten mij alles zien. Het was er heel rustig.
Later in de namiddag hadden we een feest met muziek verzorgd door DJ Walter voor de kinderen van 8th grade.
Ik mocht daar ook bij zijn omdat we volgend jaar allemaal naar Highschool gaan.
Daar maakten we foto’s.
   Later in de avond gingen we naar de popcorn plek waar we rondom een kampvuur zaten.
   Vooral de momenten die we vrij waren vond ik leuk.
   Zo ging ik zwemmen met Beth, Jacob en Seth en hebben we ook nog een Nature Trail gelopen die    uitkwam bij een meer.
   We speelden tafeltennis in de Snak Shak.
    Slapen deden we op harde bedden, maar dat was nog wel uit te houden.
     Ook al keek ik niet echt uit naar het kamp, ik heb echt een leuke tijd gehad.

Het avontuur beleefd door Nelson (12 jaar):

Toen we aan waren gekomen hadden we de tassen alvast uit de auto gehaald. We kregen onze plekken voor het slapen te horen.
Ik sliep met mijn vader en mijn beste vriend  Gage (die de dag erop jarig zou zijn) en nog een paar andere jongens.
We droegen de tassen naar onze ‘cabin’.
We hadden Hallo! gezegd tegen de andere mensen in onze hut en hadden ons bedje opgemaakt.
Toen ik de eerste keer op het matras ging liggen was het pijnlijk omdat het heel hard was. Ik dacht bij mijzelf,” dit kan wel voor een nachtje.”
Ik had mijn laken plus slaapzak over het bed gehangen en was de boel aan het verkennen.
Ik liep wat rond ik zag heel veel mooie planten, bloemen, en bomen.
Gage had mij  in een "shortcut" verteld  over het kampterrein, omdat hij hier al vaker was geweest.
Al wandelend kwamen we bij een minigolf baan uit. Ik zei tegen Gage dat ik het heel leuk vind om te minigolfen. Gage en ik gingen een rondje minigolfen maar naar de derde of vierde baan stopte we er alweer mee.
We gingen een gebouwtje binnen waar ping pong tafels, airhockey,en voetbal tafels waren.
Toen het tijd was om te gaan eten, verzamelden we en mijn Rekenleraar deed een gebed vooraf. Toen mochten de meisjes eerst naar binnen om eten de halen en toen de jongens. Tijdens het eten hadden we leuke gesprekken. Op een geven moment bedacht een vriend van mij een grap. We zouden bij de tafel gaan klappen wanneer niemand het door had. Onze hele tafel was aan het klappen en iedereen begon met ons te klappen :) .
Toen we klaar waren gingen we lekker spelen, papa had lekker gezwommen en ik had nog lekker met Gage buiten gespeeld.
Papa en ik waren even terug naar ons hutje en hadden een lekkere douche genomen. We hadden even kleren aan gedaan en bug spray opgedaan. Papa en ik liepen samen gezellig in het pikkedonker naar het kampvuur omdat we daar popcorn gingen eten. Een paar kinderen hadden geen bugspray meegenomen maar die konden wat lenen. We waren klaar met popcorn eten en gingen even bij de snack shack naar binnen. Gage en ik hadden ping pong gespeeld totdat iedereen weg was. Daarna liepen we terug naar ons hutje en gingen we onze tanden poetsen. 
Iedereen ging lekker slapen op de harde matrassen en we waren klaar voor de volgende dag.

May 5, 2018
Iedereen in onze hut was wakker en het eerste wat ik deed was gefeliciteerd zeggen tegen Gage. Hij was eindelijk 13 geworden! We waren een beetje vroeg wakker geworden dus we gingen nog even naar de snack shack. Daarna hadden we onze klasgenoten ons geroepen voor het ontbijt. We renden erheen en ik zag allemaal slaapkoppies. We werden naar binnen gehaald voor het ontbijt en het was zeer smakelijk.
De tweede (en laatste) dag hadden we verschillende activiteiten.
De 8th grade mocht als eerste en wij waren als tweede.
Een van de activiteit was ‘roping’. Mijn favoriete stuk was waar we door een gat moesten springen of kruipen en als we door een gat hadden gekropen mocht je daar niet meer door heen. Gage en ik waren als laatste en hij deed een salto door eentje maar ik dacht bij mijzelf,” Hey, ik hoef mijn nek niet te breken,” dus ik sprong er doorheen als een keeper die duikt.
 
Toen we klaar waren met roping, gingen we ijs eten. We verzamelden ons en  zei ik tegen mijn directrice dat het wel leuk zou zijn om " Happy Birthday"  te zingen. Ik zei tegen iedereen dat ze mee moesten zingen. Op een geven moment waren we allemaal aan het zingen alleen Gage was er niet. Toen kwam hij eraan lopen in het midden van het lied en iedereen moest lachen. Na het ijs eten hadden we onze hutten opgeruimd en gingen we weer op weg naar huis. Toen we eenmaal bij school aankwamen hadden we een andere vriend van mij thuisgebracht omdat hij dichtbij woont. Papa ik en Nele gingen lekker naar huis en knuffelden mama heeeeel veel.
 

Fotoalbum 20

[SIGPLUS_EXCEPTION_DEPENDENCY_MISSING] The sigplus module must be used in conjunction with the sigplus content plug-in. The latest version of the sigplus distribution is available from BitBucket. The plug-in must be enabled for the module to work.

 

Reacties mogelijk gemaakt door CComment

VorigeblogsOnze vorige blog berichten zijn terug te lezen via het menu-item "Vorige blogs" boven de menubalk

blijfopdehoogte

Meld je aan en je wordt op de hoogte gesteld van onze nieuwe berichten
Vul a.u.b. uw naam in
Vul a.u.b uw mailadres in