×

Fout

[SIGPLUS_EXCEPTION_DEPENDENCY_MISSING] The sigplus module must be used in conjunction with the sigplus content plug-in. The latest version of the sigplus distribution is available from BitBucket. The plug-in must be enabled for the module to work.

22. Chapter 2. New adventures....

 
Na een goede vlucht, grotendeels vol met mensen die Florida als vakantiebestemming hebben, zijn we weer goed aangekomen in ons thuisland.
Persoonlijk voelt het nog een beetje vreemd om het ons thuisland te noemen, aangezien we hier pas een jaar hebben mogen wonen…. MAAR, voor het eerst mochten we ons aansluiten in de rij van legale inwoners in plaats van die van toeristen, met het gevolg dat we binnen een minuut of 10 door de douane heen waren in plaats van de wachtrij van een uur.
 
Al vanaf dat we op de trein stapten in Nijmegen begon het terugkijken op een geweldig leuke en rijke tijd in Neder- en deels Duitsland.
Afscheidstranen vulden ongeveer de eerste 5 tot 10 minuten van de treinreis, waarbij ieder gezinslid heel goed begreep dat we elkaar even in stilte en met rust moesten laten om dit tijdelijke afscheid te verwerken. Eenmaal in de tumult en de voorwaarste energie op Schiphol waren de ergste emoties als een wolk weggedreven en waren er weer andere vooruitzichten aan de horizon.
De kinderen spraken erover hoe zeer ze weer uitkeken naar het weerzien van ons vee en de vrienden die we in Florida achter hadden gelaten.
Maar wat vooral bovenaan stond in het rijtje van gemiste dingen waren wel onze geklimatiseerde vertrekken in de Mobile Home.
We dachten namelijk wel wat verkoeling te vinden in Europa, maar Vadertje Zon dacht daar anders over. Slapen in een verhit Nederland zonder airco in huis deed ons herbeleven hoe we zonder stroom zaten na hurricane Irma en toen tijdelijk geen airco hadden. Gelukkig hadden we in Nederland wel stroom om een ventilator draaiende te houden.
 
Het voelde goed om de vertrouwde omgeving van palmbomen langs de snelweg weer te zien. En het landschap oogde zo ongelooflijk groen!
Lang leve de dagelijkse tropische regenbuien hier. We hadden namelijk de vergeelde grassen en de dorre akkervelden nog op ons netvlies.
Ook leek op sommige plekken in Nederland, met oranje -bruin gekleurde bomen en blaadjes de herfst al te zijn begonnen.
Een groot contrast met waar we nu weer tegenaan kijken.
De heuphoge bananenplantjes die we achterlieten in de maand juni, leken wel geexplodeerd. Boven ons hoofd uitgegroeid prijken ze naast het terras.
IMG 3199
Een typische tropische regenbui met fiks onweer kregen we ook op ons dak toen we terugreden van het vliegveld.
Koffers achterin de truck uiteraard kletsnat (gelukkig bleef de inhoud droog;).
De oprit was bijna in zicht toen Oli ons waarschuwde voor wat daar te wachten stond. Oli was namelijk al een paar weken eerder terug gevlogen vanwege werk en had gezien wat al die regenval had gedaan.
Hij zei: " Houd je goed vast....
we zullen onze oprit met high speed af moeten leggen omdat…. de vele regen er namelijk voor heeft gezorgd dat er een flinke modderpoel is komen te staan op onze oprit.
Ergens in de buurt was een vijverplas overstroomd en een aantal aangrenzende buren hadden daar wateroverlast van.
Dagdromend dacht ik aan de tegenstrijdigheden op aarde. Hier hebben we meer dan water genoeg, waar de boeren in Europa op dit moment maar wat blij mee zouden zijn.
Maar goed....de modderpoel…
Zouden we niet met een grote vaart door die plas heen gaan, dan zouden we niet ver komen.
En zo zorgde de oprit opnieuw voor een avontuurlijke, hobbelige start in ons tweede jaar hier.
En al racend, ogen dichtknijpend, crossend door de plas vroeg ik me af...welke avonturen staan ons nu toch weer te wachten in hoofstuk 2 van dit emigratieverhaal?
 
Nu is onze oprit niet bepaald kort, naar Nederlandse maatstaven;), dus hebben we even moeten sparen om de oprit te gaan laten fixen.
Tot die tijd moest onze truck dan maar al die hobbels en dat modder trotseren.
Nu, we hebben dan wel een truck die veel aankan, maar niet snel na onze aankomst zou toch het onverhoopte gebeuren....
 
Op de tweede dag hadden we de honden net van hun vakantieverblijf opgehaald (arme beesten…met high speed door de modderspetters en hobbels&bobbels). We waren blij dat we weer goed door de oprit heen waren gekomen.
Maar we hadden nog geen boodschappen gedaan en dus gingen we weer met cross-speed door die enorme waterige modderkuil.
Wederom spannend, maar...Hoera, weer geluk(t)! Elke keer voelde het aan alsof we op Jeep Safari waren.
 
Een uur verder en dankbaar op de weg terug naar huis met vier zeer volle tassen en een zware doos met 4 gallons water, was het inmiddels donker.
(een verschil met Nederland...hier is de zon rond half negen 's avonds al weer onder)
Bovenaan de oprit aangekomen, grepen we de handels al vast,  inmiddels uit automatisme...en.....had ik nog wat zorgen om de eieren....
Maar enkele seconden later hadden we andere zorgen.
Halverwege de kuil kwamen we vast te zitten….. in het donker, met alle boodschappen op de achterbank. Ettellijke pogingen waarbij de wielen zich alleen maar meer dieper in het slijk draaiden, bleken niet echt vooruitgang te boeken en dus zwaaide Oli de spreekwoordelijke witte vlag. We gingen over op plan B. Aangezien Oli de enige was met cowboyboots aan en wij allen gympen aan de voeten hadden, nam hij ons om de beurt “Huckepack”- op de rug - om ons naar het droge stuk te brengen. Daarna kwam hij lief alle boodschappentassen aangeven. In total 10 keer heen en terug door de modder in het donker.
Even stelde ik het me voor alsof ik het van bovenaf zag gebeuren, of alsof je naar een film kijkt waar je hartelijk om moet lachen als dit iemand anders overkomt. En ergens had het ook wel iets hilarisch…
 
Met het zaklampje van de telefoon aan en op de zanderige weg voor ons gericht, veel te zware boodschappentassen die in onze vingers sneden lieten ons af en toe  pauzeren om de armen en handen te laten rusten. Ja, dan kom je wel tot het besef hoe fijn het is als een auto je ook echt van A naar B brengt.
Gelukkig had Oli na binnenkomst al meteen een kennis geregeld die de truck de volgende ochtend eruit kon slepen.
En na dit avontuur zou het werk aan de oprit dan eindelijk beginnen. Dezelfde man die de truck eruit sleepte, coordineerde ook de 8 vrachtwagenladingen zand en de 12 ladingen limestone. Hij zelf verdeelde het geheel met een shovel en een wals.  !God bless Danny!  Hij heeft fijn werk geleverd:)
Helaas kwam ook de vrachtwagen een keer vast te zitten met het achterwiel en was het nog een riskante actie om deze er weer uit te krijgen.
De foto’s hieronder in het album geven onder andere een indruk van het opritavontuur.
 

Fotoalbum 22

[SIGPLUS_EXCEPTION_DEPENDENCY_MISSING] The sigplus module must be used in conjunction with the sigplus content plug-in. The latest version of the sigplus distribution is available from BitBucket. The plug-in must be enabled for the module to work.
Nou…we zijn er weer. Hoofdstuk 2 is begonnen.
Terug in het land van onbegrensde mogelijkheden, waarin men altijd klaar staat om elkaar te helpen. We hebben het weer eens aan den lijve ondervonden.
We genieten nog even van wat vrije dagen voor school weer begint.
Zoeken wat verkoeling in het prachtige Rainbow Springs park met het kraakheldere bronwater  en de vele schaduwrijke bomen.
Treffen vrienden en bekenden weer in de kerk en bij hen thuis.
We delen her en der wat meegebrachte Hollandse souverniertjes uit,  en smullen van de Hollandse kazen die meemochten in de handbagage.
Helpen ook een handje mee op school om alles weer startklaar te krijgen voor het nieuwe schooljaar dat van start gaat op 15 augustus.
en tot slot...een nieuwe hangmat zorgt voor een klein schaduwparadijsje tussen de palmbomen, waar ik graag mijn gedachten laat gaan over het schrijven van deze blog en inspiratie krijg voor de column: Inspiratie van Rachel.

 

Reacties mogelijk gemaakt door CComment

VorigeblogsOnze vorige blog berichten zijn terug te lezen via het menu-item "Vorige blogs" boven de menubalk

blijfopdehoogte

Meld je aan en je wordt op de hoogte gesteld van onze nieuwe berichten
Vul a.u.b. uw naam in
Vul a.u.b uw mailadres in