×

Fout

[SIGPLUS_EXCEPTION_DEPENDENCY_MISSING] The sigplus module must be used in conjunction with the sigplus content plug-in. The latest version of the sigplus distribution is available from BitBucket. The plug-in must be enabled for the module to work.

Het is Spring Break als ik deze nieuwe blog begin.
Een weekje vrijaf van school en andere verplichtingen. What a treat!
Heerlijk.
Toeristen stromen Florida binnen om een weekje zon te pakken en vakantie te vieren aan het strand.
 
We lieten jullie als lezers achter aan het eind van de maand Januari en de tijd die daarop volgde ging voorbij in een gevoelsmatig snel tempo.
Zo zijn we alweer bijna aan het einde van de maand Maart!.
De lente is nu officieel begonnen en inmiddels is hier ook de zomertijd al weer ingegaan.
Dit betekent dat er tijdelijk 5 uur tijdsverschil is met jullie en ons. Dit is maar een weekje of twee het geval en zodra in europa ook weer de tijd wordt aangepast zijn we weer bij zes uur tijdsverschil.
De avonden zijn hier al weer langer, de zon gaat hier onder rond de klok van zeven.
 
 
Toen ik een passende titel zocht voor de gebeurtenissen van de afgelopen tijd, kwam er steeds weer een woord in me op.
Het woord: Treat of ook wel Treatment.
Het woord kun je vertalen als: beloning, traktatie , maar ook: behandeling.
De kreet: “What a Treat!”, kun je positief opvatten als ook negatief.
Bijvoorbeeld als iemand je niet goed behandeld....
 
In vele opzichten zijn de afgelopen weken voor ons van positieve betekenis geweest.
We beleven veel moois en heerlijke momenten. Het klimaat is ontzettend heerlijk rond deze tijd van het jaar.
We worden getrakteerd op temperaturen tussen de 18-25 graden en de briesjes erbij zijn zeer aangenaam.
Uiteraard is het bij ons ook niet altijd zonneschijn als het aankomt op het leven dat we leven.
Net als bij ieder ander hebben wij zo nu en dan ook uitdagingen  die te maken hebben met minder fijne behandelingen of minder leuke traktaties.
In inspiratie van Rachel kun je hier over lezen.
 
 
De maand Februari startte met een bijzondere traktatie voor vele meisjes van diverse scholen in onze gemeente.
Zij werden namelijk uitgenodigd voor de jaarlijkse Father Daughter Dance.
Een avondje alleen op stap met hun vader, beiden mooi aangekleed, dansend en lachend meer verbondenheid voelen.
Traditioneel neemt de vader (of oom, opa als er geen vader is in het gezin) de dochter dan mee uit eten vooraf.
Aansluitend wordt in een heuse ballroom de avond voortgezet.
De video hieronder geeft een mooie indruk weer van deze avond.
Klik op de link en je ziet ook Oli en Nele voorbijkomen;)
Dit jaar mocht ik aanwezig zijn als fotografe en kon op deze wijze alle paartjes binnen zien komen. Na een welkomst woord namen zij plaats voor een rood scherm waar ik de foto’s maakte. Wat een trots zag ik zowel bij vaders (of andere mannen) en dochters. Wat een beloning ook voor mij om er bij te mogen zijn!
 
 
Het weekend daarop was het ook raak voor Nelson.
Zowel Nele als Nelson mochten deelnemen aan een (RE)TREAT voor de jeugd van de kerk community.
Meiden en jongens gingen apart van elkaar.
De meiden verbleven in een huisje aan een meer, de jongens zouden gaan kamperen.
Twee dagen in de rustige natuur, met ruimte voor spiritualiteit en veel tijd om gewoon lekker bij elkaar te zijn, te praten of creatief te zijn,deed onze beide tieners zichtbaar goed.
Terwijl de sfeer bij de meiden eerder relaxed was en er veel gerust werd, waren de jongens actief op pad in de natuur met wandelingen en speurtochten.
Beide locaties hadden weinig tot geen internettoegang, waardoor alle kids meer werder teruggeworpen op zichzelf en verbinding maken met de ander zonder tussenkomst van een scherm.
Een behandeling die iedere ouder op zijn tijd voor zijn kinderen wenst!
 
 
Februari en maart stonden ook in het teken van verjaardagen.
Onze lieve neven en nichten (kinderen van mijn zussen) in Nederland, hebben allen hun verjaardag in het eerste kwartaal van het jaar.
Dus gingen we op pad om wat leuke cadeaus en treats uit te zoeken om deze vervolgens in een grote doos op te sturen overzee.
Terwijl deze doos onderweg was, was een andere doos ingepakt in cadeaupapier al op ons adres gearriveerd.
Afzender: familie in Nederland!
Veilig verstopt onder een deken, moesten de lekkere Hollandse traktaties en cadeautjes die in deze doos zaten even wachten op de verjaardag van Nele die begin maart zou arriveren.
 
Ondertussen was er nog een verjaardag die we niet aan ons voorbij wilden laten gaan.
Hiep hiep hoera in de gloria. Deze keren was het echter...hiep hiep hoera...VOOR Gloria!
Gloria krijgt van mij (Rachel) eens tot twee keer per week een fijne behandeling in het verzorgingstehuis waar zij leeft.
Ik heb haar al eens in eerdere blogs vermeld.
Ze werd 76 en Nelson had het geluk deze ochtend met mij mee te kunnen gaan.
Al zingend hebben we haar in het zonnetje gezet en we hebben een spel gespeeld dat we voor haar hadden gekocht.
Een speciaal versgebakken brood voor haar namen we samen als heerlijke traktatie ter afsluiting van ons bezoek.
 
Drie dagen later volgde Nele’s verjaardag.
Haar feestdag viel in het weekend .
We organiseerden op zaterdag 2 maart een buitenfeest.
Hier mocht uiteraard de hollandse appeltaart niet bij ontbreken.
Amerikanen vinden dit een heel lekkere treat!
Op haar eigenlijke verjaardag, een dag later, stond er een uitje voor de jeugdgroep van de kerk gepland.
's Ochtends bij het ontbijt hadden we ruim de tijd om met familie te facetimen en het pakket van Nederland uit te pakken.
Met de doos in het midden en het mes binnen handbereik, waren Jos, Marian en Emily via beeld aanwezig om getuige te zijn van het uitpakmoment.
 
Wat ons toen te wachten stond was echt een verrassing!
En zelfs ook een (onaangename) verrassing voor de familie aan de andere kant van het beeldscherm.
Toen de eerste klep van de doos voorzichtig naar boven werd gehaald, riep Oli: “ Aaah, allemaal kakkerlakken in de doos!!!”
Marian zag via het beeldscherm zwarte vlekken verspreid in de doos en riep ook : “oooh, ieh! Gatver!”
 
Wij zagen echter al meteen dat de zogenaamde zwarte langwerpige beestjes  geen kakkerlakken waren, maar plakkerige, langwerpige ,zoute dropjes die tijdens de reis uit de zak waren geschud en verspreid over de inhoud van de doos.
Nee, de post behandeld de pakketten niet altijd met liefde en aandacht. Er word heel wat gesmeten met pakketten, weten we inmiddels.
Zo’n beetje elk ingepakt cadeautje, de pakken hagelslag en de kaas waren bezaaid met kleverige dropjes.
We hebben met zijn allen hartelijk gelachen en door dit hilarische moment begon Nele’s verjaardag met een hoop vreugde en overvloed aan leuke verrassingen. Beth en Jacob, die waren blijven logeren na het buitenfeest die vorige dag, maakten zo ook eens mee hoe het is om je verjaardag met familie, facetime en opgestuurde cadeaus te mogen beginnen.
What a treat!
 
Naast dit eerste feestelijke weekend in Maart, maakte Nelson nog twee andere weekenden in Maart mee met een retreat-achtig karakter.
Nelson speelt namelijk voetbal hier in een zogenaamd ’travelteam’.
Zo nu en dan zijn de afstanden wat verder en is het slim om een hotel of andere verblijfplaats te boeken.
In het eerste weekend was ik zijn begeleider en werden we onderweg naar het zuiden getrakteerd op een prachtig landschap.
We verbleven samen in een lodge, gingen samen uit eten en hadden fijne gesprekken.
Als vader en dochter al samen hadden gedanst, dachten wij, verdienen wij- moeder en zoon- samen ook een treat!
 
En het weekend daarop werd er weer gereisd.
3 ½ uur rijden naar de plaats Fort Meyers.
Deze keer ging Nelson met de coach en jongens uit het team mee, zonder zijn ouders.
De coach en enkele andere volwassen begeleiders hadden een groot vakantiehuis gehuurd met zwembad, pooltafel en genoeg slaapplek voor 10 man.
Naast twee wedstrijden ( die ze overigens na hard werken beide hebben verloren) was het een ware traktatie om samen te zijn, vertelde Nelson ons. Hij had er zichtbaar van genoten.
 
Je leest denkt misschien, wat een gezellige boel daar. Al die feestjes en (re)treats.
Toch waren de afgelopen weken ook drukke werkweken voor ons allen.
Naast het nodige gestudeer en diverse vlieglessen, stonden ook de paarden stonden letterlijk in de rij te wachten voor de treatments van Oli.
Het paardenshow seizoen was in volle gang op nog geen kwartier rijden bij ons vandaan.
Dit leverde niet alleen Oli behoorlijk wat werk op, ook ik kreeg uit deze hoek aanvragen voor massages en yogalessen.
Lichamen van rijders/jumpers die de nodige behandelingen nodig hadden om fit en soepel te blijven voor de wedstrijden.
Er is heel wat massageolie doorheen gegaan!
Voornamelijk de reden waarom er wat meer tijd zit tussen deze en de vorige blog.
 
Ondertussen bikkelden Nele en Nelson ook hard door op school.
Er moesten voor de vakantie nog wat school testen afgenomen worden en Nele draaide overuren om samen met haar klasgenoten te werken aan een toneelstuk van Agatha Christie.
 
Maar al het werk werd uiteindelijk ook beloond in verschillende vormen:
  * Met succes de eerste solovluchten volbrengen! Hiermee komt het te behalen vliegbrevet dichterbij!!
 *  Paarden die door Oliver behandeld zijn en vervolgens weer veel beter presteren of in elk geval beter in hun vel zitten.
 * Onze kids die hun werk op school beloond kregen in positieve feedback van leerkrachten of andere volwassenen.
 * En ik mocht mijn werk doen op een prachtige locatie waar ze zelfs op een filmset alleen maar van kunnen dromen.
 * Het was een bijzondere beloning om terug te mogen krijgen dat de massages en yogalessen die ik er mocht geven als erg goed werden beoordeeld en zeer  positief werden ontvangen.
 
En last but not least,hebben we nog twee fijne traktatie in het vooruitzicht.
1. De eerste tekeningen van de architect zijn binnen gekomen voor ons toekomstige gebouw! Nu mogen we zelf aanpassingen gaan doen zodat het een goed mulitfunctioneel gebouw gaat worden.
2. We hebben de afgelopen weken op twee locaties een vakantiehuisje kunnen boeken voor Jos, Marian en Lars.
Jawel! Ze komen weer onze kant op!
Eerst mag Marian nog in rust revalideren van een heupbehandeling (kunstheup vervangende operatie) die ze op valentijnsdag onderging.
Het duurt nog even voor we ze in juni mogen omarmen, maar we kunnen nu alvast zeggen:
What A Treat!
In de fotoimpressie hieronder kunnen jullie van enkele hier boven beschreven momenten meegenieten.
De natuurfoto’s aan het eind zijn genomen op de locatie waar Nelson zijn voetbalwedstrijd had.  Mijn oog werd hierop op getrakteerd toen ik rondwandelde langs terwijl Nelson zijn opwarmingen aan het doen was.
De laatste foto’s zijn van de set van het toneelspel “ the Mousetrap” van de high school kinderen.
Nele was mede verantwoordelijk voor het maken van de set en het décor .
Geleende vintage meubels maakten het décor helemaal af en waren een lust voor het oog.
Als we op deze wijze terugkijken op de afgelopen tijd, zijn we weer rijkelijk beloond in allerlei opzichten.
En daarvoor zijn we zeer dankbaar!

Fotoalbum 29

[SIGPLUS_EXCEPTION_DEPENDENCY_MISSING] The sigplus module must be used in conjunction with the sigplus content plug-in. The latest version of the sigplus distribution is available from BitBucket. The plug-in must be enabled for the module to work.
Schrijf reactie (4 Reacties)

VorigeblogsOnze vorige blog berichten zijn terug te lezen via het menu-item "Vorige blogs" boven de menubalk

blijfopdehoogte

Meld je aan en je wordt op de hoogte gesteld van onze nieuwe berichten
Vul a.u.b. uw naam in
Vul a.u.b uw mailadres in