16. Peace in being present in the now.

Ik hoor het mijn moeder nog zeggen.

Op de laatste volle (zater)dag voor de terugreis naar Nederland, onderweg naar het Homosassapark, stelde ik de vraag:
" En, ben je mentaal al weer een beetje aan het voorbereiden op de terugreis?"
Ze antwoordde: " Vandaag geniet ik nog ten volle van alle uren die we samen doorbrengen. En morgenavond, als de koffers zijn gepakt, dan denk ik pas aan het terugreizen".
 
Wat hebben we genoten van het prachtige park, met in de natuur rondzwemmende Manatees (zeekoeien), log en rustig op een plek verblijvend of traag voortbewegend naar een volgend plekje.
We hoorden de parkranger vertellen dat Manatees het erg op prijs stellen als er mensen in het water komen om samen met hen te zwemmen.
Het moet een heel rustgevend, vredig gevoel geven. (iets erbij voor op de bucketlist;)
Deze dieren stralen iets uit van...we zijn helemaal op de goede plek, waar we nu zijn. We maken ons niet druk over wat morgen komt of gister is geweest. Iets waar wij, als drukke, bezige mensen, wel wat van kunnen opsteken.
 
Lopen in dit soort parken maakt dat je van binnen stil wordt. Je gaat op in het natuurschoon en denkt even niet aan al die dingen die nog voor de deur staan.  Je denkt niet aan het afscheid dat de volgende dag op het programma staat.
Je bent gewoon aanwezig in het NU.
En dan overvalt je een soort rust.
Een rust van: het is goed waar ik nu ben.  Ik voel vrede met de situatie zoals die nu is.
 
 
Wij voelden ons allen helemaal vervuld, enorm gezegend met de heerlijke tijd die we samen deze twee weken mochten doorbrengen.
Natuurlijk is het dan altijd even slikken als het moment daar is, dat je weer afscheid gaat nemen.
Maar het vredige gevoel overheerste.
Het was goed zo...
 
Mijn ouders konden enorm berusten in het feit dat ze nu met eigen ogen hadden gezien hoe wij hier leven.
Ze hebben vrede en rust ervaren in de omgeving waar we leven en met eigen ogen gezien dat we op een voor ons juiste plek terecht zijn gekomen.
Ze weten dat we zijn ingebed in een veld van lieve en prachtige mensen en een school voor de kinderen waar:
" Peace, being present in the now " ook hoog in het vaandel staat.
Hun vertrek ging daarom niet gepaard met een gevoel van gemis, maar met een wederzijds gevoel van  volle teVREDEnheid....
 
 

                                                                         shalom/sholom,

                                                                                              Rachel

 
 
 

Reacties mogelijk gemaakt door CComment

VorigeblogsOnze vorige blog berichten zijn terug te lezen via het menu-item "Vorige blogs" boven de menubalk

blijfopdehoogte

Meld je aan en je wordt op de hoogte gesteld van onze nieuwe berichten
Vul a.u.b. uw naam in
Vul a.u.b uw mailadres in