17. Break -Through.

Verliefd,

na lange tijd voel ik het weer....
verliefd zijn.
 
Nee, geen zorgen, want ik wil je met deze uitspraak niet in de war brengen en je laten denken dat ik op iemand anders verliefd ben geworden.
Maar ergens bedoel ik het wel precies zo!
Ik ben verliefd geworden op een ander stuk van mezelf. Een stuk dat lang heeft liggen wachten om naar boven te komen, om zijn weg naar buiten te vinden.
Het stuk waar ik het over heb is:  het ware Zelf.
 
Het voelt zelfs een beetje als opnieuw geboren worden.
Een geboorte gaat in de meeste gevallen gepaard met pijn en inspanning, dat weten de meesten.
Daarover gaat deze inspiratie...over de doorbraak na een stille periode, maar wel een periode waar er achter de schermen van alles gebeurt.
 
De afgelopen maanden, om precies te zijn sinds Juli 2017, heeft ons emigratieproces voorrang gekregen, hebben we de ontwikkeling van de kinderen nauwlettend gevolgd zodat zij hier op een goede manier zouden kunnen aarden en hebben we ons bezig gehouden met heel veel verschillende zaken die zoal bij emigreren komen kijken. Er is dagelijks genoeg te doen rondom de verzorging van het vee, de verzorging van ieder gezinslid en het bijbehorende huiswerk in de meest brede zin van de context. We hebben aardig geinvesteerd in het maken van sociale contacten, waar we ook erg van genieten.
 
En toch voelde het voor mij persoonlijk alsof ik in een soort van ' baarmoeder ' leefde. Een tijd waarin er vele, vele indrukken zijn geweest die ik in een soort stil omhulsel om mezelf heen heb waargenomen. Waarin ik heb afgetast wat ik met deze indrukken wilde doen.
Enkele voorbeelden om dit te verhelderen...
* Mensen die me van alles aanboden op het gebied van werk of dit nu vrijwillig was of betaald.
* De liefdevolle Christelijke gemeenschap met vele momenten van samenkomen, samen bidden,  samen zingen, samen de wereld een beetje mooier maken.
 
En tussen al deze geweldige indrukken sta IK als individu.
Los gezien van de moederrol die ik heb, los van de rol als partner/echtgenoot die ik heb aangenomen, los van de rol van yogadocente en spiritueel coach die ik op een lager pitje had gezet, was IK nog duidelijk op zoek naar mijn plaats in dit geheel.
Wat kom IK hier doen,  waar ga IK mijn licht over laten schijnen (behalve het licht dat ik probeer te zijn in ons gezin).
Als ik straks mijn Burger Service Nummer krijg, hier: Social Security Number genoemd, wat wil ik dan neerzetten!?!?!
 
Meerdere keren wenste ik voor een soort van doorbraak, een soort van roep en vraag naar het Universum: HELP MIJ INZIEN wat mijn volgende stap is...
Maar ik voelde steeds weer intuitief aan dat het nog geen tijd was om "door te breken". Alsof ik nog niet "rijp" was.
Het was duidelijk een tijd om te groeien in stilte en mezelf verder te vormen.
Grappig als je terugrekent dat deze periode nu bijna 9 maanden heeft geduurd.
De tijd die een spiritueel wezen nodig heeft om te volgroeien tot een mini mens, voordat het helemaal klaar en rijp is om naar buiten te komen.
 
En nu, sinds de afgelopen twee weken, voelt het alsof er iets in mezelf aan het openscheuren is. Ik voel het direct in het midden van mijn borst.
Ik ben op weg naar "opnieuw geboren worden".
Het beste kan ik het beschrijven als een gevoel van NIEUW!  een gevoel van JOY/ VREUGDE .
Zoals je dat voelt als je vlinders in je buik hebt bij een verliefdheid en je de wereld om je heen ineens als veel mooier ervaart.
Ik gevoel van: IK ben de moeite waard om iets toe te voegen op deze plek op aarde, waar ik ben neergedaald en steeds meer geaard raak.
 
Ook al was deze periode van "stilte en onzekerheid" zo hier en daar een uitdaging....
Ik snap nu dat het nodig is geweest om te rijpen. Om jezelf de tijd te geven stil te staan bij :
* Wat is nu belangrijk voor mij?
* Wil ik de oude werkzaamheden nog wel?
* En zo ja, hoe ga ik ze dan hier in dit land vormgeven? En zo nee, welke nieuwe uitdaging ga ik dan aan?
* Welke relaties zijn vervullend voor mij en waar moet er echt iets veranderen.
 
Het was een tijd om met mijn groei mee te gaan en te reflecteren op wat ik kan loslaten.
In mijn geval het loslaten van:
  - Angst om geen werkstatus te hebben en tijdelijk geen geld te verdienen,
  - Angst om te spreken vanuit mijn hart in een andere taal,
  - Angst om de confrontatie aan te gaan, het conflict aan te gaan met een ander.
Een tijd waarin je nadenkt over zelfacceptatie in deze (midlife )levensfase.
" Oude bladeren afschudden, of afsnijden, het nieuwe blad dat met nieuwe kracht probeert door te komen om zichzelf te laten zien "
Een andere metafoor die beschrijft hoe Lente-achtig ik me voel.
 
En wat nu doorbreekt is:
 - Zelfvertrouwen, dat ik KAN spreken over wat er zich in mijn ziel afspeelt, ook in een vreemde taal.
 - Dat ik GENOEG WAARD ben, ook al heb ik even geen betaald werk.
 - Dat ik confrontaties of conflicten kan omarmen, ook al is dat niet makkelijk voor iemand die alles het liefst harmonieus om zich heen heeft.
 
Wat wil ik jullie hiervan meegeven?
Het belangrijkste is: als je ook een soort van doorbraak voelt of herkent in de levensfase waar je nu in zit, ongeacht je leeftijd....
GUN JEZELF DE TIJD en FORCEER NIETS IN HET PROCES.
Maar neem WEL de tijd om naar binnen te gaan, te reflecteren, jezelf af te vragen...waar raak ik vervuld van?
Wat geeft mij JOY?
En dan...vind de kracht in jezelf om dat ook daadwerkelijk te doen! Om door te breken!!
Zie je Angst en grijp 'm bij zijn kraag.
Angst is de slechtste raadgever die er is. Luister er niet naar.
 
Ga dat moeilijke gesprek aan met je partner/chef/collega/vriend/vriendin waarin je aangeeft dat het oude niet meer werkt voor je.
Vind samen een weg hoe je jouw nieuwe behoeften een plek kunt geven, of kies er voor beide je eigen weg te gaan als je elkaar zou tegenhouden in groei.
Dit kan erg uitdagend zijn, gepaard gaan met struggle, verdriet of andere emoties, maar je laat een GOUDEN KANS liggen als je het niet doet.
Je nieuwe ik wil leven vanuit JOY en die eigenschap woont in ons hart.
We zouden ons eigen hart verstikken als we deze belangrijke spirituele groei zouden negeren of met smoesjes zouden weg 'ja-maren'.
 
Een vraag voor jou kan zijn:
Is er iets in mijn hart en ziel dat wel zou willen doorbreken? Dat naar buiten wil komen, geboren wil worden?
Dat nodig is om mijn relatie(s) te doen groeien, ook al is de ander het met deze groei wellicht niet eens...
 
En een tip voor wie kinderen heeft:
Dit soort reflecties is niet alleen belangrijk voor volwassenen.
Je kunt dit ook heel mooi aan kinderen uitleggen,
helemaal begrijpelijk en verdiepend als je ze een taakje laat doen zoals je hieronder Nelson ziet doen.
Vergelijk de bladen die je nu afsnijdt eens met eigenschappen of handelingen die jouw groei in de weg staan.
Misschien is het onzekerheid, verlegenheid, te perfect willen zijn?  Wat wil je daarvoor in de plaats meer van jezelf laten zien?!
 
Afsluitend wens ik jou als lezer dat je voor je eigen BREAK-THROUGH gaat zorgen.
Behandel het met liefde, respect en geduld en geef jezelf de wijze raad zoals je die ook aan een goede vriend zou geven.
Dan weet ik zeker dat ook jij een betere versie van jezelf gaat worden!
 
Rachel
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Reacties mogelijk gemaakt door CComment

VorigeblogsOnze vorige blog berichten zijn terug te lezen via het menu-item "Vorige blogs" boven de menubalk

blijfopdehoogte

Meld je aan en je wordt op de hoogte gesteld van onze nieuwe berichten
Vul a.u.b. uw naam in
Vul a.u.b uw mailadres in