"Even stelde ik het me voor alsof ik het van bovenaf zag gebeuren,
of alsof je naar een film kijkt waar je hartelijk om moet lachen als dit iemand anders overkomt.
En ergens had het ook wel iets hilarisch…"
 
Een nieuw emigratiejaar voor ons, betekent ook weer nieuwe blogs en op deze plaats ook weer nieuwe inspiraties van Rachel om te lezen voor jou/jullie.
Inspiraties die je naar eigen inzicht kunt gebruiken en waarmee je weer van harte kunt losgaan in het reflecteren op jouw eigen leven.
En voor de opening van de eerste Inspiratie van dit nieuwe, tweede jaar heb ik daarvoor een citaat gebruikt uit de blog die je wellicht zojuist gelezen hebt.
Mocht je dit nog niet gedaan hebben, of ben je nieuw in het volgen van onze avonturen, dan nodig ik je van harte uit die blog vooraf aan deze te lezen.
 
Soms heb je van die momenten dat je even 'vast' lijkt te lopen in het leven.
Dat er minder prettige dingen op je pad komen die je uit je fijne levenstroom halen. Dat kunnen uitdagingen zijn van allerlei aard.
Misschien loopt je 'vast' in je carriere, in je relatie of krijg je te maken met ziekte of overlijden van een dierbaar iemand.
Maar het kunnen ook kortere avonturen zijn die je uit je evenwicht kunnen halen, zoals: het 'letterlijk' blijven vastzitten in de modder met je voertuig.
 
Zolang deze dingen gebeuren bij mensen die veraf staan van ons, kijken we er ook met een afstand naar. We lezen minder leuk nieuws in de krant of we horen via een "roddel" wat er een ander is overkomen. Automatisch bekijk je deze situatie dan van een afstandje omdat het niet in je directe omgeving is. We nemen het waar, staan er even bij stil,  besteden er misschien nog een paar gedachtes aan en gaan weer verder met ons eigen leven...
Totdat het bij jezelf of wel in je directe omgeving gebeurt. Een ontslag, een minder positieve diagnose, een relatie conflict, je kind dat in moeilijkheden verkeert of, zoals laatst mijn zus overkwam, door staking een plotselinge canceling van een vlucht, waardoor je dan "voor niets" op de luchthaven staat met je koffers in de hand. Het werpt je letterlijk van de prettige koers die je aan het varen was.
 
Juist dan, als het zo dichtbij komt en je de eerste schrik of woede te boven bent, zou je kunnen oefenen in het "afstand nemen".
Om het drama dat er is, niet nog groter te maken. Het geheel van een afstandje bekijken helpt je helder na te denken over een volgende te ondernemen stap.
Ik weet dat het makkelijker gezegd is dan gedaan, maar uit ervaring kan ik zeggen: OEFENING BAART KUNST
En het voorkomt dat je onnodig lang blijft hangen in de fase van- en onnodige energie verspilt aan: "g*!v#rd*mme, waarom moet mij dat nou net weer gebeuren!!
Hoe kun je dan in afstand nemen oefenen? Ik snap je praktische vraag en hieronder hoop ik je daar wat ideen over te kunnen meegeven.
 
Laat ik beginnen met het delen van een levensvisie, waarmee ik iets gemeen heb met Charlie Chaplin .
Het is een manier van hoe ik graag tegen het leven aankijkt, zoals het loopt.
Je hebt de titel misschien al gezien van deze inspiratie en die geeft kort samengevat deze visie weer.
MIJN / HET LEVEN IS EEN SPEL; een toneelspel, een film of een boek.
Laat deze zin even op je inwerken...................
Heb jij je leven wel eens met een film vergeleken?
Als je dat nu ter plekke zou doen... zou je dan in een komische film spelen, een klucht, of in een drama, in een film waar angst de boventoon voert, of in een liefdesfilm?
Misschien denk je wel meteen: Hoe kan ik nou mijn leven vergelijken met een (toneel)spel?
Wat een onzin... een spel of een film zijn niet perse waargebeurde verhalen en aan mijn leven is wel alles waar. Een film regisseer je en het leven overkomt je!
 
Zelf kijk ik niet graag naar de verschillen tussen beide, maar liever naar de overeenkomsten.
*Zo zijn er in een film medespelers. Karakters komen op en gaan weer van het doek.
*Zo is het ook in mijn leven. Er zijn personen en relaties die komen en gaan.Sommigen blijven wat langer dan anderen.
*Een andere overeenkomst is... een film/toneelspel is na een tijdje afgelopen. Het verhaal is dan uit.
*En zo is het met mijn / het leven ook. Er komt, net als bij een boek en een film een keer een eind aan het "verhaal" op aarde.
En aan het eind van de film of een boek ben je vaak geneigd meteen je oordeel te geven:
" Nou, dat was een leuke film of een goed verhaal! / " Die film was echt waardeloos, had totaal geen inhoud!"
 
Als ik je uitnodig om je voor te stellen dat er morgen een eind aan je leven komt, welk oordeel zou je dan hebben over jouw film?
Ben je tevreden of zou je iets willen veranderen aan jezelf waardoor je met een waardig gevoel het podium kunt verlaten?
 
Hier komt goed nieuws!
Door je leven wat vaker te vergelijken met een film, en medespelers op de filmset te vergelijken met personen die in jouw leven een rol spelen, ga je een groter geheel zien.
Je gaat snappen waarom bepaade personen op jouw pad komen en inzichten verkrijgen waarom een bepaalde gebeurtenis nu net jou moest overkomen.
Wellicht hadden ze je iets te leren op dat moment. Of was jij degene die iets kon toevoegen aan het leven van de ander. Of heb je juist door die fase van ' vastzitten' een heel bijzonder persoon leren kennen, of iemand op een andere manier leren kennen.
 
Behoorlijk wat mensen kijken niet op deze wijze naar hun leven. Zij zijn vooral bezig met zichzelf, hun eigen belangens en eigen problemen.
In hun film draait het dan vooral om de hoofdpersoon/ de hoofdrolspeler of speelster zelf.
Meestal zit hun film vol dramatische gebeurtenissen. Zij spelen (meestal onbewust) het eigen slachtoffer in hun eigen dramafilm.
 
In mijn visie draait het niet alleen maar om de hoofdpersoon en kun je het cameraperspectief ook veranderen in de richting van andere personages.
Kijk eens naar wat dezelfde gebeurtenis met een ander doet. Hoe gaat hij/zij daarmee om? Je krijgt oog voor de ander en zijn gevoelens of gedachten.
 
Hee, dat haalt gelijk de lading af van je eigen drama!
En dan gebeurt er iets leuks, want je gaat buiten jezelf staan, de camera gericht op iets anders. En dan merk je:
Ik ben de regisseur van mijn eigen leven, mijn eigen spel!  HA! Weer een overeenkomst.
 
Misschien heb je dan wel niet de regie over wat je medespelers doen en misschien ook niet over de gebeurtenissen die je overkomen in je leven,
maar je kunt wel degelijk regisseren HOE JIJ MET DE MENSEN EN DE GEBEURTENISSEN OMGAAT!
En zo kun je in het leven dat je overkomt, toch bewust kiezen hoe je dealt met een lastige uitdagingen...
                                                                                              een oefening
In een yogales kreeg ik eens de opdracht " afstand nemen van jezelf" te oefenen met behulp van een liggende meditatie.
Deze moest ik thuis een aantal keren gedurende de week  herhalen.
In deze meditatie/visualisatie moest ik me voorstellen hoe mijn lichaam laagje na laagje in de aarde onder mij verdween.
Letterlijk ' sterfmeditatie' genoemd.
Doel van deze oefening: loslaten van het Ego. Afstand nemen van het materiele, stoffelijke aspect van ons zijn.
Een oefening die je direct confronteert met het vergankelijke van je bestaan op aarde.
 
Wat deze oefening en  deze levensvisie mij hebben opgeleverd deel ik tot slot graag met jullie:
* Mijn hoofdpersonage minder serieus of zwaar nemen.
* Van een uitdaging op mijn pad, geen drama maken, maar een kans zien om er een interessante wending aan te geven in mijn persoonlijke film.
* Onthechting van materiele dingen.
* In de voorstelling  dat ik er niet meer ben, zie ik het leven van anderen doorgaan. Wat is voor hen belangrijk...
* Ik heb de regie in handen, ik voeg elementen toe aan de film die vol zitten met liefde, vergeving, positiviteit, creativiteit en out of the box-denken, doorzettingsvermogen na een terugslag, moed en kracht.
Ik wens jou of jullie ook een geweldig nieuw hoofdstuk toe in je leven.
Wees de regisseur en maak er wat van!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Schrijf reactie (2 Reacties)

 

It's all about the journey......

Dit jaar hebben we dat echt aan den lijve mogen ervaren.
We hebben alle vier onze eigen 'journey' mee mogen maken binnen deze gezamelijke emigratieonderneming.
 
Al in mijn jongere jaren begreep ik dat het leven niet alleen draait om het behalen van allerlei doelen en successen en de verwachtingen die daarbij komen kijken. maar dat DE WEG er naar toe minstens net zo belangrijk, zo niet belangrijker is.
Al vroeg begreep ik dat, hoe goed je je plannen ook had uitgestipppeld, hindernissen en obstakels onderweg altijd een deel blijven uitmaken van de weg naar je te behalen doelen. En dat er naast je eigen plannen, ook nog zoiets bestaat als een Groter Plan! Een plan waar je geen controle over hebt, maar waar je gedurende je weg vertrouwen in gaat leren krijgen, mits je leert ermee te verbinden en te verzoenen.
Wij noemen dat graag God's Plan, maar noem jij het zoals je wilt.
Hoe met de hindernissen en obstakels op je weg om te gaan is voor ieder persoonlijk een eigen weg.
Als je mij een beetje kent, weet je dat ik graag de weg van optimisme en positiviteit bewandel.
Het afgelopen jaar heb ik geprobeerd jullie daar wat van mee te geven via de geschreven inspiraties in deze rubriek.
Ik hoop dat deze bijdragen en de bijdragen van anderen op deze plaats, je hier en daar wellicht wat hebben geholpen bij de hindernissen of levensvragen op het pad dat jij persoonlijk bewandelt.
 
Wij als ouders, maar vooral onze kinderen hebben het afgelopen jaar heel wat hobbels moeten nemen tijdens onze "reis".
Het zijn juist deze hobbels en hindernissen, die je doen groeien. Die je de gelegenheid geven een beter mens te worden.
Een nieuwe/andere taal leren spreken, nieuwe sociale contacten opbouwen, een ander onderwijssysteem ervaren zijn enkele van vele hobbels die wij, en vooral de kinderen zeer dapper, hebben genomen. De gelegenheid nemen om een beter/waardevoller leven te leiden, heeft ons als gezin nog meer verbonden.
Het afgelopen jaar hebben de kinderen "in hun journey"  levenslessen ervaren, die geen enkel schoolboek hen kan leren.
ALHOEWEL....
Ambleside heeft bewezen een behoorlijk ondersteunende en grote rol te kunnen bieden in dit groeiproces van Nele en Nelson.
Zij hebben laten zien dat het in het leven maar om een ding gaat en dat is:
Leer verbinding maken met het "grotere plan", de eenheid en verbondenheid te zien in alles en iedereen
en je leert alles wat je moet leren voor het leven!
Namelijk, een mens van waarde te zijn voor de maatschappij.
Ik gebruik hier ook graag een quote van Albert Einstein, die het heel treffend zegt met:
Het is zo simpel, maar tegelijkertijd lijkt het ook wel heel complex te zijn vandaag de dag.
Scholen die op zoek zijn naar hoe het beste onderwijs gegeven kan worden, zijn vaak bezig met hoe de kinderen zoveel mogelijk en zo effectief mogelijk cognitieve kennis kunnen vergaren.
Dat het wiel allang is uitgevonden en dat grote denkers uit het heden en verleden (zoals Einstein) ons daar steeds weer aan kunnen herinneren, wordt op Ambleside heel serieus genomen.
Deze persoonlijkheden zijn een vast onderdeel van hun lesprogramma.
 
Met bovenstaande woorden sla ik nu graag de brug naar de vraag die uit alle inzendingen gekozen is als meest originele vraag. Deze vraag is na een puntentelling uit de bus gekomen als winnaar, omdat elk gezinslid een top drie had gemaakt. Dit was nog niet zo makkelijk bleek wel.
Wat meetelde in de waardering was dat op deze vraag zulke mooie, wijze antwoorden kwamen, dat we hopen er iets mee in beweging te kunnen zetten bij jullie. Maar vooral iets in beweging te kunnen zetten bij degene die de vraag stelde!
De vraag werd gesteld aan Nele en Nelson door niemand minder dan...tadada....
                               Juf Cynthia !!!
(sorry Cynthia, je blijft voor de kinderen altijd verbonden met de titel 'juf';) ,
een Amerikaans cadeautje ligt inmiddels al klaar in de koffer te wachten om door jou te worden uitgepakt!
 
Vraag van Cynthia Kersten(juf van Nele en Nelson in de voormalige groep 3 van de basisschool in Millingen )

Mijn vraag is voor Nele en Nelson. Jullie zitten nu al een tijd in Florida op school. Welke activiteit, les of tip vanuit het onderwijs daar vinden jullie nou erg waardevol voor het onderwijs in Nederland? Wie weet kan ik dat gebruiken/geven in Millingen

Nelson antwoord als eerste dat hij het als heel prettig heeft ervaren dat hij echt gehoord wordt op deze school. Vooral in het begin van zijn eerste weken/maanden heeft hij gemerkt dat “hoe het met je ziel gaat” belangrijker is dan een les moeten volgen. Of het nu de directrice was die tijd voor hem nam, of hij mocht even de klas uit om met Nele over zijn gevoel/twijfels te praten…Deze school WIL dat het in de eerste plaats goed gaat met JOU als persoon.

Nele haakt daar op aan door te antwoorden dat de lessen uit de BIJBEL haar veel hebben gebracht. De school leert ons hoe we een beter leven kunnen leiden door te leven met Jezus als voorbeeld. Je leert hierdoor hoe je voor jezelf en voor anderen een beter persoon kunt zijn. Bijvoorbeeld door te praten over oprecht zijn en wat liegen voor een impact heeft op de ander. Bewustwording daarvan vind Nele een belangrijkere les dan hoe je 2+2 uitrekent (natuurlijk is rekenen ook belangrijk, zegt ze).

Een tip voor jou Cynthia komt van Nelson. Het gaat over het woord: NARRATION (VERTELLEN). Dit is een tip die je direct kunt toepassen en waar Nele en Nelson beide ongelooflijk veel steun aan hebben gehad bij het leren van de nieuwe taal en om te begrijpen wat er elke les gezegd werd. Deze tip luidt: LAAT KINDEREN ELKE LES OF INSTRUCTIE TERUGVERTELLEN. Dus wanneer je iets gelezen hebt of de juf heeft instructie gegeven, mag een kind of meerdere kinderen terug vertellen wat er is gezegd/gelezen. Dit doen ze op deze school al vanaf de kleuterschool (bijv. sprookjes laten terug vertellen).
Het houdt ALLE kinderen bij de les en het is enorm ondersteunend voor het begrijpend lezen en begrijpend luisteren. Tevens ook een goede basis om te leren hoe je aantekeningen, notities en samenvattingen kunt maken van het belangrijkste dat wordt gezegd of gelezen.

Op deze wijze hebben de kinderen ook van het vak literatuur genoten en EINDELIJK GELEERD OM VAN EEN GOED BOEK TE GENIETEN! Gezamelijk lazen ze korte stukken met terugvertellen van wat ze gelezen hadden. Omdat de kinderen van te voren niet weten wie er wordt gevraagd voor het terugvertellen, zijn ze allemaal oplettend! Nele zegt: " Ik heb me nog nooit zo goed leren focussen als op deze school".

Tot zover het antwoord van de kinderen.
Niet alleen het terugvertellen, maar ook de inhoud van de lessen waren voor de kinderen pakkend, verrassend en verrijkend. De Ambleside school kiest ervoor grootheden/ grote denkers en creatieve breinen  uit de geschiedenis centraal te stellen. Mensen die de wereld een beetje mooier hebben gemaakt met hun inventiviteit. De visie van de school is om dit potentieel, het creatieve denken, ook in de studenten aan te boren. Kinderen te inspireren met voorbeelden als:   Charlotte Mason, Abraham Lincoln, Frederick Douglas, Helen Keller, Vincent van Gogh, J.S.Bach.
Nele geeft aan dat ze van deze mensen, en hoe zij in het leven staan of stonden,  meer heeft geleerd dan over grammatica of wiskundesommen.
De Ambleside school maakt graag gebruik van quotes die in het verleden zijn gezegd door inspirerende mensen, maar die niets aan kracht hebben ingeboet.
Wanneer de kinderen hun "reis' als Middle School studenten beeindigen en als High School student verder gaan, vraag Ambleside hen dan ook een speech te houden over de groei die de kinderen hebben doorgemaakt tijdens hun tijd op school.
Zij worden dan geacht  een qoute uit te kiezen die ze kunnen gebruiken om hun levenslessen te benadrukken in hun speech.
 
 
tot slot...
Juf Cynthia......., Nele en Nelson kwamen bij jou in de klas als 6 jarigen. Hadden we toen beide gedacht dat ze ooit een toneelstuk in Amerika in het Engels zouden opvoeren van weer een inspirerend persoon genaamd William Shakespeare..? NEE toch?
Dat een van de mooie vruchten van de reis die we het afgelopen jaar hebben meegemaakt.
Ze kijken er nu al naar uit om jou ,en iedereen die ze hebben moeten missen het afgelopen jaar, binnenkort weer te zien in Nederland.
Tot gauw!
 
 
Schrijf reactie (0 Reacties)

VorigeblogsOnze vorige blog berichten zijn terug te lezen via het menu-item "Vorige blogs" boven de menubalk

blijfopdehoogte

Meld je aan en je wordt op de hoogte gesteld van onze nieuwe berichten
Vul a.u.b. uw naam in
Vul a.u.b uw mailadres in