Een lekkere lange inspiratie deze keer, met als extra een bijdrage van Nele !
ga er maar eens lekker voor zitten met je kopje thee en wie weet krijg je inspiratie voor je eigen leven
                                                                                                      AND HOW TO
Iets of wat meer dan een jaar geleden gaf ik een serie yogalessen waarin het thema: Coming out of your comfort zone , centraal stond.
Het uit je comfortzone gaan, begon al voor de daadwerkelijke les startte, want ik liet mensen plaatsnemen op een ander matje dan ze gewend waren plaats te nemen. Dan valt al op hoe zeer we "gewoonheidsdieren" zijn en hoe lastig het soms kan zijn om je vertrouwde plekje los te laten.
Vervolgens kwamen er diverse oefeningen aan bod die net even iets uitdagender waren dan de groep gewend was  te doen, zoals balanceren op je handen of  vrije expressie door te dansen op muziek van de Muppetshow (loslaten van controle...)
Uiteraard zorgde dat voor wat hilariteit, maar zo hier en daar zag ik ook lichtelijke paniek in de ogen van de cursisten.
Doel van deze lessencyclus was om de mensen te prikkelen eens andere aspecten van zichzelf te onderzoeken.
Moed en durf aan te spreken om er vervolgens achter te komen dat het toch helemaal niet zo eng was als gedacht.
En dat dit uiteindelijk heel bevrijdend kan werken.
Ik kreeg vele reacties achteraf, dat het hen had geholpen in vertrouwen te krijgen in zichzelf, het plezier van het avontuur weer eens te voelen.
Het kind in zichzelf weer te voelen en hiermee je karaktervorming te stimuleren.
Deze lessenreeks zal ik niet gauw vergeten. Wat heb ik daarvan genoten!
 
Wat zitten we toch graag in onze eigen comfortabele "bubbel".
Daar is op zich niets mis mee, alleen van tijd tot tijd kan het uit je "bubbel" komen voor verfrissende energie en meer bewustwording in je leven zorgen. Het kan je een sensatie geven die  een gevoel geeft van: " Yes! Ik kan dit!"
Het kan iets heel kleins zijn, wat je eigenlijk heel eng vind om te doen, maar uiteindelijk TOCH hebt gedaan.
Bijvoorbeeld een spin in huis eens een keer NIET doodslaan, maar zijn leven teruggeven in de vrije natuur door het beestje te vangen met een glaasje.
Onlangs mocht ik met de klas van onze kids mee als begeleider naar de Universiteit van Florida in Gainesville.
De klas was al weken bezig met het onderwerp: Entymology- de leer van en studie naar Insecten.
We wisten NIET dat we insecten en geleedpotigen van klein tot groot voor onze neus gepresenteerd zouden krijgen met de uitdaging ze te betasten. De twee studenten van de Uni deden dat heel goed. Ze begonnen met een klein, voor de meesten niet zo'n eng beestje, een kevertje.
Tussendoor werd er een hoop verteld en kinderen mochten veel vragen stellen.
Ik vond het heerlijk om de gezichten en de lichaamshouding van de kinderen te observeren, de gruwel of de nieuwsgierigheid in hun gezichten af te lezen bij elk nieuw EN GROTER diertje dat tevoorschijn kwam.
Ik zag wat er gebeurde, het uit je comfortzone komen werd voorzichtig aan opgebouwd. En als andere kinderen zagen dat hun klasgenoten het ook deden, dan durfden zij het ook.
Met uitzondering van de schorpioen! We kregen duidelijk de instructie deze niet aan te raken zodat ze niet in paniek zou raken al rustend op de hand van de studente. ER ZIJN GRENZEN!
Hoe trots waren de kinderen dat ze na de reeks (bijna) allemaal een sticker op hun shirt droegen met daarop:
Je ziet, iets heel kleins kan je al doen gloeien van trots.
Het brengt je in een positieve vibe en als je eenmaal weet hoe bevrijdend grenzen verleggen kan zijn, sta je meer open voor nieuwe avonturen.
 

Soms kan uit je comfortzone komen echter ook pijnlijk en moeilijk zijn.

Dat gebeurt als je ineens wordt geconfronteerd met iets onverwachts en waar je niet op had gerekend.

Als je jezelf dan door deze tegenslag/uitdaging weet te worstelen, groeit opnieuw je zelfvertrouwen en voel je dat je sterker bent geworden.

 
Dit gebeurde ons dit afgelopen jaar ook op diverse momenten.
Hier een kleine greep uit de verhalendoos....
1. Tijdens een kayaktocht door het National Forest in Ocala namen we (onbewust natuurlijk) een verkeerde afslag.
We waren in de veronderstelling dat we een "loop"  (een rondje) aan het kayakken waren die ongeveer anderhalf uur zou duren.
Toen we ruim twee uur erachter kwamen dat er iets niet klopte, bleek het dat we dezelfde weg terug af moesten leggen.
Stroomopwaarts deze keer (ZWAAR!!) en daarmee waren we ruim 5 uur op het water!
Tranen van uitputting verschenen op het gezicht van onze zoon en Nele had het ook behoorlijk gehad.
Echter met positieve stimulans en een lesje in "acceptatie van het moment van NU", gebeurde er iets moois onderweg.
Toen we de laatste mijlen trotseerden, begon Nele ineens te vrij zingen en Nelson veranderde van een verdrietige slachtoffer -houding naar een kletsende, opgetogen en dankbare houding. Dat hij had mogen ervaren dat hij TOCH nog vooruitkan komen terwijl hij eigenlijk tegen het opgeven aanzat. Als ik hem vraag naar wat het is dat zijn karakter meer heeft gevormd dit jaar zegt hij heel overtuigend:
DOORZETTINGSVERMOGEN! Ik heb geleerd door te gaan als ik eigenlijk wil opgeven. Of dat nu met basketbaltrainingen, schoolwerk of een kayaktocht samenhing...
En ik kan jullie zeggen...het WAS een pittige tocht die dag. Doorzettingsvermogen werd ook van ons als ouders gevraagd.
Ik ben ervan overtuigd dat deze ervaring mede van invloed is geweest op het gedrag van onze kids dat ze Oli hebben laten zien op kamp....
 
2. Als Oliver weggaat voor een trip, kun je met zekerheid zeggen dat er IETS gaat gebeuren waardoor ik als tijdelijk alleenstaande ouder  uitgedaagd word.
Een auto die niet wil starten, stroomuitval in huis, Hurricane Irma zoals jullie je vast nog herinneren...
En onlangs vonden we 's morgens ,toen ik de kids naar school wilde brengen, twee omgevallen bomen die onze oprit versperden, waardoor we met kronkels en omwegen via het grondstuk van de buurvrouw naar de straat moesten rijden.
Maar was het niet door deze uitdaging, dan had ik waarschijnlijk ook niet zo snel geleerd, met facetime hulp van Oli, hoe ik een kettingzaag aan de praat moet krijgen. Ik hoor het mijn lieve wederhelft nog zeggen: Is goed voor je " Character building!"   Met andere woorden, nu is het jouw kans om je mannelijke kant meer vorm te geven! En zie altijd het positieve aan een in eerste instantie minder fijne ervaring.
Door deze uitdagingen kan ik met zekerheid zeggen dat ik gegroeid ben in het zelfstandig zijn in dit land. Dat de vrouwelijke en mannelijke kant binnen in mezelf meer en meer in balans raken.
 
3. Nele kreeg een paar dagen geleden te horen dat ze, net als de 8th graders, een speech moest schrijven om deze voor de school voor te dragen en op het afstudeerfeest voor ouders en familieleden gaat presenteren. Ze hoort als enige 7th grader bij deze groep kinderen die hier al vanaf wisten, maar voor haar kwam het nogal als een "surprise". Binnen drie dagen een speech maken, in een nieuwe taal en dan nog voor een groep staan...WAUW, dat is pas uit je comfortzone moeten!
In deze inspiratieblog zal zij haar speech met jullie delen.
Dit is namelijk het bewijs van hoe haar character building heeft plaatsgevonden het afgelopen jaar!
Zoals Nele zelf zegt: Ik ben echt gegroeid in volwassen zijn, volwassenere inzichten verkrijgen en ik ben veel intelligenter geworden;)
 
Dit zijn een paar anekdotes, maar het beschrijft uiteraard lang niet alles wat we zo aan uitdagingen voor de kiezen hebben gehad.
Als ik er zo over nadenk, dan zijn we toch alle vier echte doorzetters geweest het afgelopen jaar. En heeft het ons op vele momenten uit onze comfortzone gehaald, maar ook alle vier weer veel sterker gemaakt.
De quote:" What doesn't kill you makes you stronger" , hebben we veel gebruikt, geroepen en gezongen naar elkaar!
Oliver en ik hebben erover gelezen in het boek: if you want to change the world: MAKE YOUR BED
geschreven door een sterke persoonlijkheid in de verschijning van een gepensioneerde Marinier.
Deze man geeft ook sterke speeches die je kunt terugvinden op het youtube kanaal.
als je ze wilt opzoeken, hoef je alleen maar de woorden "Make Your Bed" in te typen.
De moeite waard!
 
Onze dochter heeft ons ook laten zien dat ze dapper in haar eentje een speech durft te geven.
Ze heeft het stukje moed en vertrouwen in haar karakter moeten aanspreken om er te durven staan.
Het liefst was ze teruggekropen in haar comfortabele "bubbel" en toch heeft ze een stoere houding weten te vinden die haar grenzen hebben verruimd.
Voor ik hieronder  Nele's zelfgeschreven speech plaats, sluit ik af met nog een laatste foto van het bezoek aan de Universiteit.
Op deze foto zie je een rups die een "stoere houding" aanneemt en doet alsof ie een slang is.
In dit geval om zich te beschermen tegen het opgegeten worden door vogels.
Maar ik moest vooral denken aan: doen alsof je iets sterkers bent dan je in werkelijkheid denkt te zijn, kan je helpen om uitdagingen te overwinnen.
Fake it, until you make it, zoals ze hier zeggen.  En uit eigen ervaring kan ik zeggen: HET WERKT!
En hier is dan de inspiratie van onze dochter...die vroeger al graag de rol speelde van Pippi Langkous als ze iets niet goed durfde te doen...(handjes in de zij,voeten breed neergezet...het hielp haar echt!) misschien is die Pippi nu weer een beetje in haar omhoog gekomen...
 

Nele's speech

Almost one year ago now, I immigrated from Germany. As my family and I arrived, school was already about to start again.
Nelson, my brother, and I would have to make the change from going to a Dutch public school to an American private school.
Transitioning was hard, because everything seemed so different.
I remember like it was yesterday, on the first day of school, Nelson and I were looking at each other like
“what is going on here?”…
Everyone was talking in a language we ourselves did not fully master.
It is not always easy to let go of something old and accept or appreciate the new.
 
The first day I came to Ambleside I met Mrs. Bohorquez.
She knew what I was going through.
Then she spoke to me:
I know it's hard, you are in a strange country, you don't know anybody, you are looking for your favorite food and you miss your family and friends....but God has a bigger plan for you and you have to trust that everything will be all right! You are in the right place, just where you have to be right now, even if you don't see it at this moment.”
This idea that God has a plan for you and you are where you are supposed to be, stayed with me this year.
And after she told me this I knew this is the place to be.
As more and more weeks passed by, these words became more clear to me.
Ambleside is by far the most loving community I have ever experienced.. …And I am so thankful God put me here.
 
This year, Nelson and I had Mrs. Johnson as our teacher. She is such a talented teacher and she really knows what she is doing.
I could never have asked for a better teacher.
She helped Nelson and me in every way she could.
If there is something Ambleside has….it is that they care.
And I felt that.
Teachers and friends really listen to you, even if what you are saying is completely wrong, because they care about you as a person.
And knowing you are heard, gives you confidence.
So that is my first gift Ambleside has given me. Confidence.
 
At the beginning of the year, I liked to sit back and watch my classmates. I listened to their narrations and answers to questions. I did not dare to speak or to share my thoughts.
It did not take me long, to realize that even if I said something terribly wrong, the class would help me.
When this happens, your confidence starts to build up.
 
The second gift out of many that Ambleside has given me, is being able to speak, read, and write in fluently English.
Learning a new language is hard and Ambleside has been and still is my biggest help in learning the new language.
No other school could have helped me with that so well.
Earlier this year my grandparents visited us. They had a hard time speaking English themselves. But my grandpa told me, every time he heard my brother and I speak English, he started tearing up.
I want to thank every teacher and my mentor, who  put their time into helping me, and preparing lessons for class. If it was Grammar, Math, Literature, Art or Spanish…everyone has made a big difference in my life.

I am glad God had this plan for me and that I got to experience this year at Ambleside!

 
 
 
 
 
 
 
Schrijf reactie (0 Reacties)

In de blog over het (vi)eren van Oliver dan ben je ongetwijfeld de volgende zin tegengekomen:
met Oli samen leven is alles behalve saai, ........
Ik ben dankbaar en blij dat ik dit kan zeggen, ook nog na 22 jaar samen zijn waarvan dit jaar 18 in het echt verbonden...
Velen van jullie denken misschien dat de emigratie ons leven compleet op zijn kop heeft gezet, dat we elke dag een allesbehalve saai leven leiden hier. Deels is dit waar, echter ook wij komen zo nu en dan in een dagelijkse sleur terecht. Periodes of fasen die we ook kenden toen we nog in Nederland en Duitsland woonden.
 
In deze Inspiratieblog is het mijn bedoeling om het onderdeel SLEUR in je (langlopende) relatie eens anders te bekijken dan je misschien gewend bent.
Het is ook mijn bedoeling om mee te delen dat we de kracht van " werken aan je relatie" niet mogen onderschatten.
En is het mijn bedoeling om (voor ons goed werkende ) tips te delen die ervoor zorgen dat je samen vanuit een sleur weer in GOOD VIBES terecht kunt komen.
 
Maar voordat ik met die tips van wal steek eerst even hetvolgende....
Twee mensen, die een uitspraak hebben gedaan in het begin van ons huwelijk, zullen niet gauw meer uit mijn geheugen verdwijnen.
De uitspraken klinken als een mantra in me door als ik raad of hulp nodig heb 'van boven'.
1. De eerste was de ambtenares die ons voor de wet in het echt verbond.
Ze wilde ons het geheim van een lang en gezond huwelijk mee geven en sprak woorden als:
Als er momenten aanbreken waarop je relatie een uitdaging wordt of waarin je huwelijk in zwaar weer terecht komt, vergeet dan een ding niet...BLIJF COMMUNICEREN MET ELKAAR. Houd de communicatielijnen openen sluit je niet af voor elkaar.
2. De tweede persoon was een Duitse komediant waar we naar keken op tv en ook een boek van hebben gelezen.
In een van zijn sketches, waar hij zich als een Nederlandse vrouw voordeed die sprak over huwelijksperikelen, riep hij/zij herhaaldelijk:
Tja, liebe Leute....
LIEBE IST ARBEIT, ARBEIT, ARBEIT....Oli keek me daarna aan elkaar aan en zei ...JA, daar heeft ze wel gelijk in!
 
Werken aan GOOD VIBES is iets waar je samen verantwoordelijk voor bent!    Waar ieder water bij de wijn doet.
 
Wat ik vooral merk als we onbedoeld in zo'n sleur-periode terecht zijn gekomen is dat we kritischer worden naar elkaar.
Dat we neigen om meer de dingen te benoemen die mis gaan of die er niet zijn in plaats van te benoemen wat er goed gaat,
wat we leuk vinden aan elkaar.
De meest voorkomende reden waarom dat gebeurt, is vaak omdat een van de partners (of beide partners) tijdelijk niet lekker in hun vel zit(ten).
Je hebt dan de neiging om eerder negatief te reageren en hebt wellicht nergens zin in.
Oliver gebruikt soms deze woorden om dat aan mij duidelijk te maken:
" Ik merk dat ik weer een beetje 'donker' ben/ negatieve gedachtes heb ".
Wat het ook voor reden heeft, feit is...
je bent dus niet zo blij met jezelf, met je werk of je relatie(s) en dan is het lastig om blij te zijn voor je partner of positief te zijn naar hem of haar.
En voor je het weet is de energie laag en zit je meer dan anders samen naast elkaar op de bank of voel het alsof je langs elkaar heen leeft en dat je relatie weinig inhoud heeft op dat moment.
 
Wat je uit het bovenstaande dus mag opmaken is dat je op de eerste plaats ZELF verantwoordelijk bent voor de eventuele sleur waar je in terecht bent gekomen. Dat je ZELF verantwoordelijk bent om het "niet lekker in je vel zitten' aan tepakken.
Dat je dus aan JEZELF moet werken om weer in GOEDE VIBES terecht te komen. Niemand anders doet dat voor jou en daarom kun je en mag je jouw partner ook niet verantwoordelijk stellen voor het geluksgevoel in jezelf. Helaas denken veel mensen dat het wel zo werkt. Dat, als de ander maar verandert, jij je ook weer beter gaat voelen.
Om dat verwachtinggspatroon te leren loslaten zul je moeten beginnen met werken aan een GOOD VIBES BINNEN IN JEZELF !
Of met andere woorden, werk aan de liefdesrelatie met jezelf en je zult vanzelf merken dat ook de relatie met je partner verbetert.
 

De Tip!

Doe dingen waar jij blij van wordt en  geef jezelf vaak complimenten!
Ook als je iets heel kleins of "in jouw ogen" iets onbelangrijks doet.
Dat is de manier om uit de gedachtenwereld van de altijd aanwezige innerlijke criticus te stappen.
We zijn heel goed in kritiek geven naar onszelf en dus ook onze partner te bekritiseren.
Maar wanneer heb je nou voor het laatst jezelf een oprecht compliment gegeven? En aan je partner?
Vaak geven we minder complimenten naar elkaar naarmate we langer bij elkaar zijn.
Je denkt dat dat de ander toch wel weet wat je aan hem/haar waardeert na zoveel jaren samen zijn.
bron van deze plaatjes: www.confront.nl
!! (teveel) kritiek uiten of ontvangen neemt energie van je af, terwijl een oprecht compliment geven jezelf of de ander juist energie geeft!  Dat zie je wel op de tekst in het rode plaatje hierboven. Het stimuleert een positieve spiraal om nog beter je best te doen voor jezelf of voor elkaar.
 
Voor mij staat  COMPLIMENTEN GEVEN NAAR JEZELF EN ELKAAR op NUMMER 1 van de tips.
Onlangs voelde ik dat we als gezin daar wel weer wat meer aandacht aan mochten besteden en heb ik in een creatieve bui de onderstaande bladeren geschilderd.
Ze prijken nu bij ons op de koelkast als reminder dat we elke dag een zin van waardering uitspreken naar iemand (jezelf inbegrepen).
De zinnen op het papier zijn een voorbeeld van hoe je een compliment kunt beginnen.
 
Het leuke aan complimenten leren geven en leren ontvangen, is dat je het ook makkelijker gaat doen naar mensen die je niet kent.
Hier in Amerika is het heel gewoon om ineens een compliment te krijgen van iemand die achter je in de kassarij staat en ineens heel enthousiast roept: " Oh, I like the way you look in those clothes!" of laatst nog een compliment van een oudere zwarte meneer die tegen me zei: "You look so pretty!" Ja! Dat doet wat met je;), endorfine word aangemaakt in de hersenen en eigenlijk heb je daarna meteen zin om iemand anders ook een compliment te geven!
 

Andere Tips!

Behalve het positief communiceren naar elkaar en weten dat je verantwoordelijk bent voor je eigen geluk (en niet je partner!), zijn er nog andere tips die ons de afgelopen jaren geholpen hebben om onze relatie verfrissend en vernieuwend te houden.
Misschien staan er dingen bij die jij/jullie ook samen doen en wellicht hebben jullie ook nog tips voor ons! Het is altijd leuk als stellen elkaar inspireren!
 
* Bedenk om de beurt een leuke (nieuwe) activiteit. Doe het minimaal eens per maand en verras elkaar hier mee. Sta open voor wat de ander heeft bedacht en bekritiseer of veroordeel het niet meteen met zinnen als: " O nee, dat is toch niets voor mij" .
* Ga samen uit, onder mensen zijn is een welkome afleiding om je even uit de sleur te halen. Je kunt dit samen doen of met vrienden uitgaan. Vooral als je kinderen hebt, heb je de neiging minder uit te gaan. Plan dit bewust en zorg voor oppas (als de kids nog te jong zijn om alleen thuis te blijven).
* Ontdek een gezamelijke (nieuwe) hobby. Samen koken,samen wandelen, samen mountainbiken...wat het ook is, geniet er samen van.
* Samen hetzelfde boek lezen en er tussendoor samen over praten.
* Breng ook tijd door zonder elkaar! Het is heel verfrissend als ieder zijn eigen hobbys heeft, of plaatsen heeft waar hij/zij iets voor zichzelf kan doen. Het is leuk om daar dan naderhand samen over te communiceren.
* Lach veel met elkaar. Kietel of stoeibuien , samen naar een humoristische film kijken kunnen weer wat leven in de brouwerij brengen.
* Koop eens kleding die je man/ vrouw leuk vind om je in te zien lopen. Zo zag Oliver laatst een jurkje tijdens een gezamelijk shopmoment voor een Black and White gala, dat ik waarschijnlijk straal voorbij was gelopen. Hij vroeg me het aan te passen en ik zei..." waarom niet"( in plaats van" dat is toch niets voor mij!)
Het is nu onderdeel van mijn kledingkast, omdat het toch eigenlijk erg leuk stond!
* Blijf nieuwsgierig naar elkaars ontwikkeling en stel eens diepere vragen aan elkaar!
Wij hebben ook erg genoten van het interview dat we Oli hebben afgenomen. Dat kan een manier zijn om over een bepaald onderwerp net even iets meer te weten te komen. Wij vinden het belangrijk om ook de kinderen mee te geven dat open staan voor de leefwijze en keuzes die een ander maakt heel verrijkend kan zijn.
 
We zijn benieuwd of we jullie hebben kunnen inspireren met deze tips!
 
Laten we samen zorgen voor GOOD VIBES en samen zorgen voor een  "wij leven nog lang en gelukkig'  in onze relaties !!!
Rachel:)
 
 
 
 
 
 
Schrijf reactie (1 Reacties)

VorigeblogsOnze vorige blog berichten zijn terug te lezen via het menu-item "Vorige blogs" boven de menubalk

blijfopdehoogte

Meld je aan en je wordt op de hoogte gesteld van onze nieuwe berichten
Vul a.u.b. uw naam in
Vul a.u.b uw mailadres in