Wanneer kom je in de kerststemming?
En wat is die kerststemming dan precies?
Dat zijn vragen die ik me de afgelopen tijd meer dan voorheen heb gesteld.
Juist omdat we het hier zo anders dan anders beleven.
 
Het antwoord voor mij persoonlijk gaat voorbij aan een kerstboom en cadeautjes  kopen, lekker voor een warme kachel zitten met kerstverlichting aan,
naar sneeuwvlokken kijken en niet te vergeten...allerlei lekker eten naar binnen werken.
Als er iets in mijn gevoel tegenwerkt, dan is het wel de hele commercie die tegenwoordig ten overvloede wekenlang vooraf aan kerst al actief is.
Vooral als er iets speelt in je persoonlijk leven dat op dat moment zorgelijk is of aandacht vraagt.
Een ziekte of depressie, relatiemoeilijkheden, een baan verloren of afgewezen als kandidaat....
Dan zijn al die dingen zoals cadeautjes kopen, zorgen dat de koelkast overvol is ineens minder belangrijk....
Je valt dan al gauw terug op een basisbehoefte waar we allen niet zonder kunnen.
In mijn ogen is dat...LIEFDE.

Je geliefd en niet veroordeeld voelen door anderen.

Onvoorwaardelijke liefde die je zowel geeft en ook mag ontvangen.

Eigenlijk is het dat waar KERST om draait.
De liefdevolle energie die Jezus (en vele prachtige andere meesters) ons als voorbeeld geven.
De liefde die als LICHT door ons heen stroomt.
Die ons laat stralen als we ons geliefd voelen door de ander.
Het blije, lichte gevoel dat door ons heenstroomt als we de ander onze oprechte liefde tonen.
Maar door alle toeters en bellen, nieuwe kleren MOETEN kopen,  bling bling en must-haves, zijn we langzaamaan de verbinding hiermee kwijt geraakt....
 
Een soortgelijke vraag werd onlangs ook aan de kinderen gesteld in de vrijdag-Chapel-ochtend.

Wat is kerst voor jou? Wat betekent het nog meer dan de cadeautjes die je krijgt?

Hier volgt een korte schets van een kapelochtend.
Iedere week is daar een andere spreker aan de beurt.
Deze spreker probeert de aandacht en de harten van de kinderen te veroveren met een prachtige preek over hoe we als mens beter kunnen worden.
Hoe we meer kunnen zijn als Jezus was.
Een grote groep, van Kleuterleeftijd tot en met Middleschool luistert geboeid naar wat er deze week weer wordt verteld.
     
 
Het lijkt wel een groot gezin bij elkaar, want elk ouder kind komt de ruimte binnen met twee Chapelbuddies, twee jongere kindjes, aan de hand. Na een moment van stilte, een gebed vanuit het hart opgezegd door de directrice en samenzang volgt de gastspreker met zijn of haar preek.
Soms word de preek verduidelijkt met een  videofilmpje op het grote screen en altijd komt er een korte passage uit de Bijbel aan te pas.
Niet stoffig, niet saai, maar op een manier waarop je blij wordt als volwassene.
Blij, omdat er van mens tot mens gesproken wordt, met voorbeelden uit het leven van vandaag.
Maar vooral heel blij dat jouw kind(eren) dit op school zo bewust mee mogen krijgen.
En je verlaat de ruimte na een half uur met frisse inzichten en een fris voornemen om meer harmonie te brengen in je leven, in je gezin en in je omgang met je medemens.
Frisse inzichten om de ander te helpen waar het maar kan en je vooroordelen over de ander zo veel mogelijk van je af te schuiven.
 
Het was vlak na de Hurricane periode dat Nele ineens voorstelde de oude buurvrouw een eindje verderop te gaan helpen opruimen met alle afgebroken/afgewaaide takken die op haar grondstuk lagen. Haar ogen registreerde het gebukte lichaam, traag maar aandachtig voortbewegend, bezig met takken oprapen.
Ik dacht even dat ik het niet goed hoorde....
Onze tienderdochter...op dat moment vooral teruggetrokken op haar kamer,  zuchtend bij elke taak die we haar geven in huis....(voor wie zelfs het oprapen van een rondslingerende sok nog te veel moeite kan zijn ;)
Daar ging ze, met een paar oude schoenen en werkhandschoenen aan richting het grondstuk van de buurvrouw. Iemand waar we nauwelijks contact mee hebben...
Ik kon niets anders dan verbaasd toekijken, .... totdat ik weer " bij bewustzijn"  kwam en er gauw achteraan snelde om mee te gaan helpen.
 
Later, na de actie, werd duidelijk dat haar daad voortkwam uit de preek die ze die ochtend in de kapel had opgepikt.
Een pastoor had daar gesproken over zijn eigen situatie en was ook een buur gaan helpen, omdat deze persoon een  oorlogsveteraan was die het zelf allemaal niet meer kon.
Hoe hij mensen om zich heen had verzameld hem te helpen.
Hij heeft de kinderen NIET gevraagd om hetzelfde te gaan doen, maar wel om een oogje te houden op mensen die hulpbehoevend zijn.
Ik was er die ochtend niet bij in de kapel en daarom had het gebeuren des te meer impact op mij.
 
Zonder afbreuk te doen aan de kwaliteit van andere scholen, wil ik hier wel noemen dat DIT het verschil is met scholen waar geen aandacht wordt geschonken aan spiritualiteit.
Daar waar mensen en kinderen tijdens kerst bewuster bezig zijn met  (onvoorwaardelijke) liefde, vergeving, verzoening en waar na kerst langzaamaan weer "die spirit" naar de achtergrond raakt, wordt hier op school ELKE DAG en in het bijzonder op KAPELDAG bewust die verbinding aangegaan.
De LIEFDE is er elke dag weer opnieuw.
Leven in het Licht van Jezus,
 
THAT'S the true meaning of Christ(mas).
 
 
 
 
 
 
 
Schrijf reactie (1 Reacties)

Dankbaarheid,

na een themadag tijdens mijn Yogaopleiding heeft dankbaarheid een diepere betekenis voor mij gekregen.
Ik ben mijn leraren oneindig dankbaar voor dat zij me hebben weten te raken met de kracht van dankbaarheid.
Dat deze kracht niet te onderschatten is, daarover gaat dit stuk inspiratie.
 
De themadag vond plaats midden in een enerverende, turbulente en energievretende fase van ons leven....
Het was de fase waarop het leek dat we een abonnement op het ziekenhuis hadden..;)
* onze babyjongen die kampte met overgevoeligheidsreacties en daardoor gebroken nachten, 
die op jonge leeftijd al in aanraking kwam met uitdrogingsverschijnselen en aan een infuus in het ziekenhuis kwam te liggen.
* een niet veel oudere dochter die een paar maandjes na de geboorte van onze zoon operaties onderging tbv haar luchtwegen.
* mijn man die als kersverse vader, na lichaamsuitvalverschijnselen zijn lot als " pacemakerdrager" moest accepteren en niet veel langer daarna ernstige pijnen doorstond die, zo later bleek, werden veroorzaakt door een kwaadaardige tumor in zijn heup.
* ikzelf die na een navelbreuk- en keel amandeloperatie, opnieuw in het ziekenhuis terecht kwam met een acute blindedarm ontsteking.
 en niet veel later begroette ik de artsen opnieuw met een pijnlijk vertrokken gezicht vanwege een complexe enkelbreuk die geopereerd moest worden...
 
 
wat ik gedurende deze, soms zeer uitdagende en heftige tijden geoefend heb?
Dankbaarheid...
Dat klinkt misschien gek, maar ik wist dat het mijn enige redding was
om enigszins positief met deze situaties om te gaan.
Om het leed niet weg te duwen of te negeren, maar het zeker ook niet groter te maken dan het was.
Ik heb geoefend (....en daar kom ik weer met mijn affirmaties) om te zeggen:
HET IS.... WAT HET IS,
en daarna gekeken naar de zoveel kleine en grote dingen die goed liepen of goed voelden op dat moment.
Zoals:
* dat de klachten van onze kinderen maar van tijdelijke aard zouden zijn.
"Ik ben dankbaar voor elke dag dat ze er zijn en door hun klachten heen vrolijkheid zie".
* dat er zoveel kundige en liefdevolle hulp was om ons heen om ons te ondersteunen
" Dank, lieve ouders en artsen, dat ik altijd op jullie kan rekenen"
* onderdelen van mijn lichaam die wel goed functioneerden en me dienstbaar waren
" Dank je wel lief lichaam, dat je altijd je best doet om er voor me te zijn"
 
Die Yoga themadag, met een diepe meditatie op alle onderdelen en organen van het lichaam...hier stuk voor stuk innerlijk dankbaarheid voor uitspreken...en nog meer oefeningen die het hartgebied energetisch openzetten....
Dat heeft wel gezorgd voor een mindshift.
Een verandering in je denken.
Een positievere levensinstelling, die maakt dat je al die dingen kunt zien, die er altijd (meestal gratis) zijn.
een zienswijze die je  je zegeningen laat tellen in plaats van je tekortkomingen.

En dan gebeurt er iets heel bijzonders...

Dit is waar de kracht van dankbaarheid zijn werk gaat doen.
Hier is waar het universum op resoneert en je beloont met nog meer moois dat het leven te bieden heeft.
" Het universum houdt van dankbare mensen" , las ik laatst in het boek dat ik met jullie deelde in mijn verjaardagsblog/inspiratie.
Wij geloven dat, sinds dankbaarheid een vaste plek in heeft genomen in onze dagelijkse rituelen, dat dit ook de kracht is geweest die ons heeft gebracht waar we nu zijn.  In een nieuwe omgeving, waar dankbaarheid een vast onderdeel is op school en  in de levens van mensen om ons heen in Amerika.
Wij geloven dat...het universum ons hier naar toe " heeft aangetrokken".
 
Er gaat geen dag voorbij zonder dank te hebben uitgesproken....op het laatst voor het slapen gaan.
Onze kinderen hebben we van kleins af aan 's avonds in bed DRIE DINGEN laten opnoemen waar ze die dag dankbaar voor waren.
Ook al is die dag nog zo stom of is er onenigheid geweest.
Er is echt altijd wel iets wat je kan opnoemen om dankbaar voor te zijn.
Zelfs nu, nu ze pubers zijn, blijkt dat ze dit onderdeel van de dag niet willen overslaan.
En als ik me er 's avonds een keer gemakkelijk van af wil maken door te zeggen...kruip maar lekker zelf in je bed,
dan word ik er wel aan herinnerd:
" maar mam, we moeten de dankbaardheidsdingetjes nog doen!"
 
Deze inspiratieblog wil ik graag afsluiten met het opnieuw delen van een boekentip.
Het boek wat je hieronder ziet, heb ik tijdens mijn eerste verjaardag hier cadeau gekregen van de lerares van Nele en Nelson.
Als het thema dankbaarheid in je leven, jou aanspreekt en vooral omdat het jou ook door zwaar weer heeft geholpen...dan is dit boek wellicht iets voor jou.
Het heeft mij in elk geval geinspireerd, om los van onze dagelijkse woorden van dankbaarheid, een notitieboekje ter hand te nemen en te beginnen aan mijn eigen lijst van 1000 cadeautjes die me van binnenuit gelukkig laten worden.
Geen kortdurend geluk, zoals materiele zaken van buitenaf ons een tijdelijk gelukkig gevoel geven....
maar duizend dingen die je als een warme golf van dankbaarheid in je hart ervaart...die er meestal) gratis voor je zijn.
Als je ze maar ziet...
Met een langzamere, mindfullere levensstijl en zo hier en daar met een beetje minder leven dan wat je ego zoal begeert...weet ik zeker dat jij ook een lijstje kunt maken. Of in iedergeval dagelijks drie dingen kunt opnoemen aan het eind van de dag waar je dankbaar voor bent.
 
Je zult zelf zien...het zal wonderen verrichten en eventueel leed verzachten.
Ik wens je veel plezier bij het meer en meer toevoegen van dankbaarheid in je leven.
Met liefdevolle dank, dat je dit alles hebt willen lezen,
Rachel
 
 
 
 
 
Schrijf reactie (1 Reacties)

VorigeblogsOnze vorige blog berichten zijn terug te lezen via het menu-item "Vorige blogs" boven de menubalk

blijfopdehoogte

Meld je aan en je wordt op de hoogte gesteld van onze nieuwe berichten
Vul a.u.b. uw naam in
Vul a.u.b uw mailadres in