Iets nieuws ondernemen kan je kriebels in je buik bezorgen.
Het idee alleen al aan dit nieuws wat je wilt gaan ondernemen,
vooral als het iets is dat je van te voren nog nooit hebt gedaan!
 
Toen ik voor Olivers lesvliegtuigje stond, had ik ook kriebels in mijn buik, omdat ik een vliegervaring in een vier-zits vliegtuigje eerder nog niet had opgedaan.
Soms zijn de kriebels zo sterk, dat ze grip kunnen krijgen op je gedachten.
En als je gedachten dan met je gaan spelen, kan het maar zo zijn dat het gaat omslaan naar angst.
Herken je ook gedachten als:....
” maar dat kan ik toch niet!”  "Dat vind ik echt veel te spannend" ,
of “ ja, dat is leuk voor een ander...maar mij niet gezien hoor!” 
en “ik weet echt niet hoe zoiets moet”
 
Mijn intenties voor dit jaar is om al dit soort gedachten volledig te verbannen uit mijn systeem en het leven eens was stoutmoediger te betreden.
Bewust dingen ondernemen die ik eerder nog nooit heb gedaan, maar waarvan het wel positief kriebelt als ik eraan denk.
 
Zo liep ik vorig jaar al een tijdje rond met de gedachte:
“ ik zou wel eens een boek willen schrijven ”.
Uiteraard was er aan de andere kant van deze spontane gedachte ook meteen een stemmetje die zei:
" Je hebt helemaal geen idee hoe dat moet!"
Toch leef ik graag met het motto...wat ik niet weet kan ik leren, en zo ben ik toch serieuzer naar deze onderneming gaan kijken.
Ik voelde dat ik dit graag wilde en ben begonnen met wat ideeen op papier te zetten.
Ik begon gewoon met enkele documenten aan te maken en vertrouwde vervolgens volledig erop dat ik geleid zou worden in dit proces.
Dat ik zou groeien in kennis over het maken en publiceren van een boek.
Het nieuwe jaar en deze nieuwe wens, geeft me de kans dingen te ontdekken over mezelf die ik eerder nog niet ben tegen gekomen.
En ik sta er open voor.
Ik maak de fouten die erbij komen kijken, ik geniet van de vooruitgangen die ik boek tijdens het schrijfproces.
Het ermee bezig zijn is voor mij misschien nog wel veel belangrijker dan het daadwerkelijke uitgeven van het boek.
 
Degenen die zich nu misschien verheugen op een  zoet-sappige roman , een spannende detective of een emigratieboek .....moet ik helaas teleurstellen.
Het boek dat ik maak , is een boek dat mensen de kans geeft te groeien.
Ik houd van groeien in bewustzijn op veel fronten, maar ik heb uiteraard vooral een grote passie voor groeien in spiritueel bewustzijn.
Door mijn werk in de afgelopen jaren en persoonlijke yoga en meditatiebeoefening,  heb ik  veel ervaring en mooie kennis kunnen vergaren.
Te zonde om dit niet te delen met de buitenwereld.
 
Het boek dat ik maak nodigt je daartoe uit , middels de techniek van zelfreflectie.
Het neemt je mee door diverse thema’s waar ieder mens in zijn leven mee te maken krijgt.
De rode draad die door alle thema’s heen loopt zijn inspirerende quotes en geleide meditaties die je een steuntje in de rug bieden om je leven meer kwaliteit te geven.
Een vleugje yoga, ademoefeningen en inspirerende teksten moeten het boek dan compleet maken.
Het boekproject maakt dus dat ik me aan het verdiepen ben ik het maken van opnames voor de geleide meditaties.
 
Heel belangrijk, in mijn ogen, is dat als je iets nieuws aangaat...je niet bangt bent om te falen.
Want eigenlijk heb je helemaal niets te verliezen!
Je wordt er alleen maar wijzer van en je weet daarna of het daadwerkelijk iets is waar je je energie verder in wilt stoppen of niet.
Het zou jammer zijn als je achteraf spijt hebt omdat je het nooit hebt geprobeerd!
 
Zo had onze dochter laatst ook wat angst om voor het eerst naar een dansgroep te gaan .
Ze wilde daar hip-hop dance uit proberen.
Ik sprak haar wat moed in omdat ze dacht dat ze mischien niet met de rest van de groep meekon komen die al begonnen was om een dans in te studeren.
Ze hoopte daar vooral andere leeftijdsgenootjes aan te treffen, waar ze dan leuke contacten aan zou overhouden.
Een mooie intentie leek me.
Ze ging en ze danste mee.
 
Daar waar ze “bang” voor was, viel achteraf heel erg mee.
Ik vierde haar groeimoment door een compliment te geven dat ze deze stap moedig was aangegaan.
Het bleek echter dat dit niet de groep voor haar was, waar de juiste leeftijdsgenootjes inzaten.
Hoewel ze was ingedeeld in de categorie waar ook haar leeftijd een plaatsje kreeg, waren de meeste meiden en jongens een stuk jonger.
Als moeder, spiekend door het raam, zag ik ook dat de groep een heel speels karakter had.
Lastig als je als tiener bijna 15 bent, maar eigenlijk al veel volwassener voelt.
Wat goed dat ze dit heeft geprobeerd!!
Door deze ervaring is het voor haar namelijk helderder geworden wat ze in iedergeval niet wil en waar ze wel naar op zoek is.
 
Of je nieuwe onderneming nu een success wordt of niet, is in zijn geheel niet het belangrijkste van alles.
Maar wat je onderweg zoals tegenkomt en leert over jezelf...namelijk dat je veel meer kunt dan je denkt!
Daar gaat het om!
Schrijf reactie (1 Reacties)

We kennen het allemaal en we maken het allemaal van tijd tot tijd wel eens mee.
Wachten met smart!
Wachten met een soort van pijn.
Wachten die een vorm van spanning met zich meebrengt.
Om je een idee te geven van wat ik hiermee bedoel geef ik onderstaande voorbeelden,
waarvan ik zeker weet dat je er een paar van herkent uit je eigen leven:
 
* Wachten op een diagnose/uitslag van de dokter.
(In Olivers geval:  maanden wachten tot eindelijk de gezondheidsverklaring binnen is om te mogen starten met vliegles;)
* Wachten of je wordt aangenomen, nadat je gesolliciteerd hebt.
* (Te) lang wachten op het bestelde eten in het restaurant.
* Wachten op een felbegeerd item dat je online hebt besteld en waarvan je je afvraagt of het nog wel komt ? 
(of zoals in het geval van onze lieve neef: *  Wachten op een achtergebleven koffer!)
* Wachten op een eerste zet, een toenaderingspoging van de ander
( er is bijv. spanning tussen jullie en uit koppigheid wil niemand de eerste zet doen)
* Wachten op verbetering
( bijv. je weet precies wat er op je werk, thuis, in je relatie verbeterd kan worden, maar je legt de verantwoordelijkheid bij de ander)
* Wachten tot de scheiding eindelijk definitief is.
* Wachten tot je eindelijk weet wat je met je leven wilt doen.
 
Het wachten op de koffer die maar niet wilde komen,
neem ik in deze inspiratie blog graag als symbool voor de Adventstijd die is aangebroken.
De koffer staat dan symbool voor het wachten op datgene dat verlossing gaat brengen.
En die verlossing kan van alles zijn:
* vrede sluiten met de ander, een hoger salaris waar je al tijden op wachtte, die felbegeerde baan, het bord met eten in het restaurant, enzovoorts.
Op de luchthaven maakten we zelfs mee dat een jonge dame met ons aan het wachten was op een vriend die ook maar niet door de schuifdeuren tevoorschijn kwam. Ze wist zelfs niet eens zeker of hij wel  met de vlucht mee was gekomen.
Zij had namelijk twee dagen lang geen contact met hem kunnen hebben omdat hij zijn telefoon was verloren.
De tranen in haar ogen lieten onszien met hoeveel smart zij op haar verlossing wachtte.
 
In de Adventstijd wachten we ook op verlossing.
Namelijk op de Verlosser zelf!
Met kerst vieren we de komst van Jezus.
Met hem vieren we de komst van het licht, de positiveit.
Jezus, de boodschapper van liefde en vrede.
We wachten dus eigenlijk op Liefde en vrede,
Liefde, vrede leren te hebben met de situatie zoals die is,
dat is het enige dat echt telt in tijden waarin we met smart wachten.
 
Juist in deze Adventstijd kunnen we het wachten op betere tijden oefenen.
Hoe gaan we om met de struggle van 'het wachten', van het beloofde dat in de toekomst ligt?
Laat je het maar over je heen komen en gebeuren?
of neem je zelf een actieve, positieve houding aan?
Wat kun je actief doen om het leed een beetje te verzachten?
De jonge dame op de luchthaven die met de minuut nerveuzer werd, zag het even niet meer zitten.
Wij boden aan voor haar een Starbucks koffie te kopen om het wachten even wat te verzachten.
We zagen hoe dankbaar ze was voor dat kleine lichtpuntje, dat beetje liefde , zodat ze haar smart even kon delen en  niet alleen hoefde te lijden.
 
Met Advent zorgen we er voor dat het wachten ook wat verzacht wordt;
Massaal openen elke dag een deurtje van een kalender om er een keine verrassing uit te halen.
Een chocolaatje...een cadeautje...
Anderen vullen 24 zakjes aan een lijn met leuke verrassingen die voor een lichtpuntje in de dag zorgen.
 
Advent zorgt ervoor dat we elke dag met een lichtpuntje een beetje dichterbij Kerst komen.
Een beetje dichterbij God komen.
We kunnen dus deze tijd oefenen in wachten.
Oefenen in geduld hebben en oefenen in vertrouwen op dat het moment van verlossing echt komt.
Of zoals paus Johannes Paulus de tweede zegt:
 
Advent is een Intensieve Training die ons in direct contact brengt met Hem.
Hij die er altijd al is geweest en altijd zal komen.
(Lees "Hem" als God, als verlosser).
 
Dit oefenen, of intensief trainen in wachten,  doe je niet door een passieve houding aan te nemen.
Niet door in je koppigheid te blijven en  te wachten tot de ander de eerste stap zet.
Niet door schouderophalend te wachten tot je eindelijk een bericht krijgt of een ingeving krijgt over hoe je verder kunt.
 
Wachten gaat veel beter wanneer je een actieve bijdrage levert aan de kwaliteit van je dag!
Blijf open en nieuwsgierig naar wat deze dag, dit moment jou kan brengen.
Net zoals we nieuwsgierig kijken wat er achter het deurtje van de nieuwe dag op de adventskalender zit.
Maak een deurtje naar je binnenste open om te zien welke goede ideeen je hebt om op het moment zelf voor een lichtpuntje te zorgen.
En kom dan in actie.
 
Wees zelf de leuke verrassing van de dag, de liefde, de verlossing waar je zo naar zoekt.
Of zoals Gandhi zo mooi zegt: wees zelf de verandering die jij wilt zien in de wereld.
 
Toen Lars hier elke dag wel even aan zijn koffer dacht, zag ik ook dat hij de kracht had om het te laten voor wat het was.
Hij concentreerde zich op al het andere leuks dat hier te doen was en dit maakte dat de koffer elke dag een beetje meer naar de achtergrond verdween.
Elke dag trok hij uit een grote glazen pot op tafel een kaartje met een inspirerende spreuk.
Een van de kaartjes die hij trok en zelf meteen in verband bracht met zijn koffer was deze:
Hij genoot van de uitstapjes en het gezelschap van nieuwe, nog onbekende mensen om zich heen.
En juist, op het moment dat hij er helemaal niet mee bezig was en het niet verwachtte, maar vol opging in het genieten,
kwam het bericht dat de koffer gearriveerd was.
En hoewel de koffer uiteraard zeer verwelkomd werd, voelden we ook dat de verlossing in heel wat anders zat.....
 
Ik wens jullie een mooie adventtijd toe.
En voor diegenen die een zware of moeilijke "wachttijd" doormaken geef ik nog de onderstaande quote mee.
Eentje die we allemaal ter harte kunnen nemen.
Rachel
 
 
 

 

Schrijf reactie (2 Reacties)

VorigeblogsOnze vorige blog berichten zijn terug te lezen via het menu-item "Vorige blogs" boven de menubalk

blijfopdehoogte

Meld je aan en je wordt op de hoogte gesteld van onze nieuwe berichten
Vul a.u.b. uw naam in
Vul a.u.b uw mailadres in