×

Fout

[SIGPLUS_EXCEPTION_DEPENDENCY_MISSING] The sigplus module must be used in conjunction with the sigplus content plug-in. The latest version of the sigplus distribution is available from BitBucket. The plug-in must be enabled for the module to work.

Het is Spring Break als ik deze nieuwe blog begin.
Een weekje vrijaf van school en andere verplichtingen. What a treat!
Heerlijk.
Toeristen stromen Florida binnen om een weekje zon te pakken en vakantie te vieren aan het strand.
 
We lieten jullie als lezers achter aan het eind van de maand Januari en de tijd die daarop volgde ging voorbij in een gevoelsmatig snel tempo.
Zo zijn we alweer bijna aan het einde van de maand Maart!.
De lente is nu officieel begonnen en inmiddels is hier ook de zomertijd al weer ingegaan.
Dit betekent dat er tijdelijk 5 uur tijdsverschil is met jullie en ons. Dit is maar een weekje of twee het geval en zodra in europa ook weer de tijd wordt aangepast zijn we weer bij zes uur tijdsverschil.
De avonden zijn hier al weer langer, de zon gaat hier onder rond de klok van zeven.
 
 
Toen ik een passende titel zocht voor de gebeurtenissen van de afgelopen tijd, kwam er steeds weer een woord in me op.
Het woord: Treat of ook wel Treatment.
Het woord kun je vertalen als: beloning, traktatie , maar ook: behandeling.
De kreet: “What a Treat!”, kun je positief opvatten als ook negatief.
Bijvoorbeeld als iemand je niet goed behandeld....
 
In vele opzichten zijn de afgelopen weken voor ons van positieve betekenis geweest.
We beleven veel moois en heerlijke momenten. Het klimaat is ontzettend heerlijk rond deze tijd van het jaar.
We worden getrakteerd op temperaturen tussen de 18-25 graden en de briesjes erbij zijn zeer aangenaam.
Uiteraard is het bij ons ook niet altijd zonneschijn als het aankomt op het leven dat we leven.
Net als bij ieder ander hebben wij zo nu en dan ook uitdagingen  die te maken hebben met minder fijne behandelingen of minder leuke traktaties.
In inspiratie van Rachel kun je hier over lezen.
 
 
De maand Februari startte met een bijzondere traktatie voor vele meisjes van diverse scholen in onze gemeente.
Zij werden namelijk uitgenodigd voor de jaarlijkse Father Daughter Dance.
Een avondje alleen op stap met hun vader, beiden mooi aangekleed, dansend en lachend meer verbondenheid voelen.
Traditioneel neemt de vader (of oom, opa als er geen vader is in het gezin) de dochter dan mee uit eten vooraf.
Aansluitend wordt in een heuse ballroom de avond voortgezet.
De video hieronder geeft een mooie indruk weer van deze avond.
Klik op de link en je ziet ook Oli en Nele voorbijkomen;)
Dit jaar mocht ik aanwezig zijn als fotografe en kon op deze wijze alle paartjes binnen zien komen. Na een welkomst woord namen zij plaats voor een rood scherm waar ik de foto’s maakte. Wat een trots zag ik zowel bij vaders (of andere mannen) en dochters. Wat een beloning ook voor mij om er bij te mogen zijn!
 
 
Het weekend daarop was het ook raak voor Nelson.
Zowel Nele als Nelson mochten deelnemen aan een (RE)TREAT voor de jeugd van de kerk community.
Meiden en jongens gingen apart van elkaar.
De meiden verbleven in een huisje aan een meer, de jongens zouden gaan kamperen.
Twee dagen in de rustige natuur, met ruimte voor spiritualiteit en veel tijd om gewoon lekker bij elkaar te zijn, te praten of creatief te zijn,deed onze beide tieners zichtbaar goed.
Terwijl de sfeer bij de meiden eerder relaxed was en er veel gerust werd, waren de jongens actief op pad in de natuur met wandelingen en speurtochten.
Beide locaties hadden weinig tot geen internettoegang, waardoor alle kids meer werder teruggeworpen op zichzelf en verbinding maken met de ander zonder tussenkomst van een scherm.
Een behandeling die iedere ouder op zijn tijd voor zijn kinderen wenst!
 
 
Februari en maart stonden ook in het teken van verjaardagen.
Onze lieve neven en nichten (kinderen van mijn zussen) in Nederland, hebben allen hun verjaardag in het eerste kwartaal van het jaar.
Dus gingen we op pad om wat leuke cadeaus en treats uit te zoeken om deze vervolgens in een grote doos op te sturen overzee.
Terwijl deze doos onderweg was, was een andere doos ingepakt in cadeaupapier al op ons adres gearriveerd.
Afzender: familie in Nederland!
Veilig verstopt onder een deken, moesten de lekkere Hollandse traktaties en cadeautjes die in deze doos zaten even wachten op de verjaardag van Nele die begin maart zou arriveren.
 
Ondertussen was er nog een verjaardag die we niet aan ons voorbij wilden laten gaan.
Hiep hiep hoera in de gloria. Deze keren was het echter...hiep hiep hoera...VOOR Gloria!
Gloria krijgt van mij (Rachel) eens tot twee keer per week een fijne behandeling in het verzorgingstehuis waar zij leeft.
Ik heb haar al eens in eerdere blogs vermeld.
Ze werd 76 en Nelson had het geluk deze ochtend met mij mee te kunnen gaan.
Al zingend hebben we haar in het zonnetje gezet en we hebben een spel gespeeld dat we voor haar hadden gekocht.
Een speciaal versgebakken brood voor haar namen we samen als heerlijke traktatie ter afsluiting van ons bezoek.
 
Drie dagen later volgde Nele’s verjaardag.
Haar feestdag viel in het weekend .
We organiseerden op zaterdag 2 maart een buitenfeest.
Hier mocht uiteraard de hollandse appeltaart niet bij ontbreken.
Amerikanen vinden dit een heel lekkere treat!
Op haar eigenlijke verjaardag, een dag later, stond er een uitje voor de jeugdgroep van de kerk gepland.
's Ochtends bij het ontbijt hadden we ruim de tijd om met familie te facetimen en het pakket van Nederland uit te pakken.
Met de doos in het midden en het mes binnen handbereik, waren Jos, Marian en Emily via beeld aanwezig om getuige te zijn van het uitpakmoment.
 
Wat ons toen te wachten stond was echt een verrassing!
En zelfs ook een (onaangename) verrassing voor de familie aan de andere kant van het beeldscherm.
Toen de eerste klep van de doos voorzichtig naar boven werd gehaald, riep Oli: “ Aaah, allemaal kakkerlakken in de doos!!!”
Marian zag via het beeldscherm zwarte vlekken verspreid in de doos en riep ook : “oooh, ieh! Gatver!”
 
Wij zagen echter al meteen dat de zogenaamde zwarte langwerpige beestjes  geen kakkerlakken waren, maar plakkerige, langwerpige ,zoute dropjes die tijdens de reis uit de zak waren geschud en verspreid over de inhoud van de doos.
Nee, de post behandeld de pakketten niet altijd met liefde en aandacht. Er word heel wat gesmeten met pakketten, weten we inmiddels.
Zo’n beetje elk ingepakt cadeautje, de pakken hagelslag en de kaas waren bezaaid met kleverige dropjes.
We hebben met zijn allen hartelijk gelachen en door dit hilarische moment begon Nele’s verjaardag met een hoop vreugde en overvloed aan leuke verrassingen. Beth en Jacob, die waren blijven logeren na het buitenfeest die vorige dag, maakten zo ook eens mee hoe het is om je verjaardag met familie, facetime en opgestuurde cadeaus te mogen beginnen.
What a treat!
 
Naast dit eerste feestelijke weekend in Maart, maakte Nelson nog twee andere weekenden in Maart mee met een retreat-achtig karakter.
Nelson speelt namelijk voetbal hier in een zogenaamd ’travelteam’.
Zo nu en dan zijn de afstanden wat verder en is het slim om een hotel of andere verblijfplaats te boeken.
In het eerste weekend was ik zijn begeleider en werden we onderweg naar het zuiden getrakteerd op een prachtig landschap.
We verbleven samen in een lodge, gingen samen uit eten en hadden fijne gesprekken.
Als vader en dochter al samen hadden gedanst, dachten wij, verdienen wij- moeder en zoon- samen ook een treat!
 
En het weekend daarop werd er weer gereisd.
3 ½ uur rijden naar de plaats Fort Meyers.
Deze keer ging Nelson met de coach en jongens uit het team mee, zonder zijn ouders.
De coach en enkele andere volwassen begeleiders hadden een groot vakantiehuis gehuurd met zwembad, pooltafel en genoeg slaapplek voor 10 man.
Naast twee wedstrijden ( die ze overigens na hard werken beide hebben verloren) was het een ware traktatie om samen te zijn, vertelde Nelson ons. Hij had er zichtbaar van genoten.
 
Je leest denkt misschien, wat een gezellige boel daar. Al die feestjes en (re)treats.
Toch waren de afgelopen weken ook drukke werkweken voor ons allen.
Naast het nodige gestudeer en diverse vlieglessen, stonden ook de paarden stonden letterlijk in de rij te wachten voor de treatments van Oli.
Het paardenshow seizoen was in volle gang op nog geen kwartier rijden bij ons vandaan.
Dit leverde niet alleen Oli behoorlijk wat werk op, ook ik kreeg uit deze hoek aanvragen voor massages en yogalessen.
Lichamen van rijders/jumpers die de nodige behandelingen nodig hadden om fit en soepel te blijven voor de wedstrijden.
Er is heel wat massageolie doorheen gegaan!
Voornamelijk de reden waarom er wat meer tijd zit tussen deze en de vorige blog.
 
Ondertussen bikkelden Nele en Nelson ook hard door op school.
Er moesten voor de vakantie nog wat school testen afgenomen worden en Nele draaide overuren om samen met haar klasgenoten te werken aan een toneelstuk van Agatha Christie.
 
Maar al het werk werd uiteindelijk ook beloond in verschillende vormen:
  * Met succes de eerste solovluchten volbrengen! Hiermee komt het te behalen vliegbrevet dichterbij!!
 *  Paarden die door Oliver behandeld zijn en vervolgens weer veel beter presteren of in elk geval beter in hun vel zitten.
 * Onze kids die hun werk op school beloond kregen in positieve feedback van leerkrachten of andere volwassenen.
 * En ik mocht mijn werk doen op een prachtige locatie waar ze zelfs op een filmset alleen maar van kunnen dromen.
 * Het was een bijzondere beloning om terug te mogen krijgen dat de massages en yogalessen die ik er mocht geven als erg goed werden beoordeeld en zeer  positief werden ontvangen.
 
En last but not least,hebben we nog twee fijne traktatie in het vooruitzicht.
1. De eerste tekeningen van de architect zijn binnen gekomen voor ons toekomstige gebouw! Nu mogen we zelf aanpassingen gaan doen zodat het een goed mulitfunctioneel gebouw gaat worden.
2. We hebben de afgelopen weken op twee locaties een vakantiehuisje kunnen boeken voor Jos, Marian en Lars.
Jawel! Ze komen weer onze kant op!
Eerst mag Marian nog in rust revalideren van een heupbehandeling (kunstheup vervangende operatie) die ze op valentijnsdag onderging.
Het duurt nog even voor we ze in juni mogen omarmen, maar we kunnen nu alvast zeggen:
What A Treat!
In de fotoimpressie hieronder kunnen jullie van enkele hier boven beschreven momenten meegenieten.
De natuurfoto’s aan het eind zijn genomen op de locatie waar Nelson zijn voetbalwedstrijd had.  Mijn oog werd hierop op getrakteerd toen ik rondwandelde langs terwijl Nelson zijn opwarmingen aan het doen was.
De laatste foto’s zijn van de set van het toneelspel “ the Mousetrap” van de high school kinderen.
Nele was mede verantwoordelijk voor het maken van de set en het décor .
Geleende vintage meubels maakten het décor helemaal af en waren een lust voor het oog.
Als we op deze wijze terugkijken op de afgelopen tijd, zijn we weer rijkelijk beloond in allerlei opzichten.
En daarvoor zijn we zeer dankbaar!

Fotoalbum 29

[SIGPLUS_EXCEPTION_DEPENDENCY_MISSING] The sigplus module must be used in conjunction with the sigplus content plug-in. The latest version of the sigplus distribution is available from BitBucket. The plug-in must be enabled for the module to work.
Schrijf reactie (4 Reacties)

 
Op de eerste plaats hoop ik dat jullie allemaal een goede en positieve start in het nieuwe jaar hebben kunnen maken.
Met of zonder bewust voornemens te hebben uitgesproken voor 2019.
 
Hoe dan ook, Januari is bijna voorbij en ieder is weer op geheel individuele wijze het nieuwe jaar ingestapt.
Onze dochter, die dit jaar alweer de leeftijd van 15 jaar zal bereiken, sprak aan het begin van de maand de woorden:
” Ik vind het fijn dat het nieuwe jaar is begonnen.
Het fijne vind ik dat je dan de kans krijgt om dingen anders te doen, om opnieuw te starten”.
 
Zelf ben ik van mening dat deze kansen ons elke dag en zelfs elk moment van de dag worden gegeven,
maar in dit geval begreep ik haar helemaal en knikte ik instemmend.
 
In deze blog delen we jullie graag mee wat er nieuw is voor ons deze maand en dit jaar.
En uiteraard vinden we het net zo leuk om te horen wat nieuw is bij jullie!
Of welke nieuwe uitdagingen of veranderingen er voor jou persoonlijk staan te wachten.
Reageren naar ons of mij persoonlijk is in dit nieuwe jaar nog gemakkelijker.
Het is een van de dingen die ik wilde veranderen om de communicatielijnen tussen jullie als trouwe volger/ lezer en ons als Amerika-avonturiers nog beter te maken.

een media wijzere start voor Rachel

Een van mijn intenties voor dit jaar is namelijk:
Mediawijzer worden. 
Daarom heb ik als blogster bij Facebook een profiel aangemaakt.
Onder de profielfoto vind je ook de link naar deze website.
En via messenger van Facebook, kunnen ook gemakkelijk reacties op posts of de blog worden geplaatst.
Daarnaast is er een Instagramaccount : the4ofu_s gemaakt, met hulp van onze dochter en raad van onze zoon.
Als fotografeerliefhebster (is dat een woord?) kan ik hier ook wat Amerika-shots en korte video’s plaatsen en dat geeft mensen meer indruk van de omgeving waarin we leven.
Ook daar zie je onder de profielfoto de directe link naar de website.
 
Naast dit nieuwe ondernemen om beeld en tekst te verspreiden, ben ik ook de uitdaging aangegaan hoe ik ” mijn geluid “  via media kan verspreiden.
Ik verdiep me op het moment in geluidsopname/recordings zodat ik geleide meditaties online kan plaatsen.
In de rubriek Inspiratie van Rachel lees je hier meer over.
 
Maar zoals je weet zijn we met THE 4 OF US, en gaat deze blog dus niet alleen over mijn nieuwe ondernemingen.
Ook de rest van het gezin heeft zo zijn eigen goede voornemens en uitdagingen voor dit jaar.
Over deze en meerdere nieuwe ondernemingen lees je in deze blog en inspiratie.
Hiermee zijn jullie dan weer op de hoogte van wat er zoal speelt actueel.
 
Laat ik beginnen met de jongste telg van ons gezin.

een muzikale start voor Nelson

Al een tijdje was er de wens om weer eens een muziekinstrument op te pakken.
Na wat jaartjes gitaarles, volgden er qua muziekinstrument een paar stillere jaren.
Het begon te kriebelen bij Nelson.
Geinspireerd door zijn vriend Jacob, voelde hij in toenemende mate de behoefte om het pianospel onder de knie te krijgen.
Of misschien kan ik beter zeggen, “in de vingers te krijgen”.
Als je de video hieronder bekijkt, dan begrijp je misschien waarom Nelson opkijkt tegen zijn goede vriend.'
 
 
(Ik krijg zelfs kippenvel van deze video)
Hij heeft Jacob gevraagd of hij het zag zitten om hem pianoles te geven.
Het resultaat is dat Nelson nu elke dinsdag uit school een echte pianoles heeft bij Jacob thuis.
Hij is driftig aan het sparen geslagen voor een keyboard, zodat hij thuis kan gaan oefenen. Een leuke, muzikale uitdaging!
 
 
En dan is er Nele, die ook zo haar hele eigen uitdagende doelen voor dit jaar heeft gesteld.

een swingende start voor Nele

We blijven even in de lijn van muziek.
Nele’s wens was om hip-hop danslessen te volgen bij een dansschool in Ocala.
Ze heeft er een paar maandjes op moeten wachten via een wachtlijst, maar mocht dan eindelijk op 9 januari haar eerste les krijgen.
Waarom het bij deze ene les is gebleven kun je lezen in de inspiratierubriek.
 
Een andere dansuitdaging kwam via een uitnodiging van school.
Het betrof hier stijldans.
Als het aan haar lag, was het ook bij de uitnodiging gebleven.
Toch heeft ze dapper aan bijna alle lessen meegedaan.
Tja, swing dance of de cha cha cha staat  niet echt op nummer 1 bij tieners, maar toch vonden wij als ouders het de moeite waard als ze er even aan proefde.
Binnenkort komt namelijk de jaarlijkse Father- Daughter -Dance weer op het programma, dus kan haar vader haar meenemen in een Swing-dance!
Dat ook Nelson en zelfs wij als ouders bij deze lessen mee mochten doen, kun je terug zien in het album onderaan.
 
Naast dans heeft zich opgegeven voor een abonnement Cross Fit, wat je kunt vergelijken met ‘Boot Camp”.
Twee keer per week krijgen ze onder begeleiding training op het gebied van kracht, conditie en een portie flexibiliteit.
Tja, als gezonde tiener ga je nu eenmaal steeds meer met je lichaam bezig zijn.
Voor ons logisch dat haar intenties dit jaar dus in een sportieve lijn liggen.
Naast deze fysieke uitdagingen heeft ze ook de wens uitgesproken meer contact met nieuwe mensen te maken, omdat de schoolcommunity klein en erg overzichtelijk is en niet te vergelijken is met een gemiddelde middelbare school in Europa.
 
Nieuwe mensen heeft ze inmiddels al mogen ontmoeten door een mooie vrijwilligersactiviteit die ze samen met haar moeder is aangegaan.
Met ingang van Januari zijn we elk weekend een paar uurtjes te vinden bij Humane Society.
Een opvangasiel voor honden en katten die volgens een "no-kill" policy werken.
Een prachtig inittiatief dat volledig draait op vrijwilligers die de meest uiteenlopende taken kunnen doen daar.
Van het uitlaten van honden/puppies en het verzorgen van de katten/kittens tot het meenemen van honden naar hospice centra als therapeutische werking tijdens het afscheid/rouwproces.
Met al deze mooie taken, breidt Nele niet alleen haar mensenkring meer uit, maar ook haar dierenkring!
Een paar leuke foto's zie je in het album onderaan.
 
Verder hoopt Nele, net als Nelson overigens, dat de sociale kring wat breder gaat worden wanneer ze naar een grotere school zouden gaan.
Of dit de juiste stap is voor  de zomer in 2019 zijn we nu aan het ontdekken.
We nemen hun wensen uiteraard serieus, maar we weten nog te weinig van het public school systeem af om nu de keuze te maken.
daarom gaan we dit samen met hen ontdekken en hebben we het doel gesteld in Februari twee van deze scholen te gaan bezoeken.
Uiteraard houden we jullie van verdere ontwikkelingen hieromtrent op de hoogte.
 
Een van de scholen waar we eventueel in zijn geintereseerd, mocht ik laatst alvast vanuit vogelperspectief bekijken!
Een enorm complex met een aantal gebouwen en een hoop auto’s op de parkeerplaatsen die miniatuurtjes leken , speelgoedautootjes.
Dat ik dit vogelperspectief mocht beleven, heb ik te danken aan de nieuwe uitdaging waar mijn man voor heeft gekozen.
Zijn vlieglessen!
 

een vliegende start voor Oliver

Olivers intenties voor dit jaar zijn onder andere,
dat hij zijn vliegbrevet gaat halen en een tweedehands vliegtuigje gaat aanschaffen om naar klanten in diverse staten te gaan.
En ik kan met eigen ervaring zeggen, hij is het nieuwe jaar goed “ ingevlogen”.
Op 14 januari j.l stond ik met mijn fotocamera klaar om enkele foto’s van hem te nemen bij het vliegtuig waar hij die dag les in zou hebben.
Dit zou een belangrijke les worden, want hij moest die dag voor het eerst solovliegen.
Dat wilde ik uiteraard vastleggen vanaf de grond met beide voeten op aarde.
Voor ik het wist stond ik echter met een headset in mijn handen gedrukt dichtbij de startbaan waar de kleine vliegtuigjes netjes op een rij staan.
Ik mocht mee op uitnodiging van de instructeur.
Een geheel nieuwe ervaring voor mij!
 
Na een paar rondjes starten en landen oefenen verlieten de instructeur en ik het vliegtuig en mocht Oliver het helemaal zelf doen.
Oli meldde achteraf dat hij zich veel minder nerveus voelde dan hij van te voren had vermoed.
Na deze les, mochten op andere lesdagen ook de kinderen om de beurt een keertje mee.
Zo kregen wij ook de kans om aan het idee van prive vliegen te wennen, en weten we dat Oli ook deze uitdaging aan kan.
 
Een ander ondernemen wat Oliver dit jaar hoopt te realiseren, (met de steun van ons als gezin uiteraard) is het laten uitvoeren van een bouwproject.
Dit bouwproject moet een combinatie gaan worden van stalling voor paarden en een woonruimte van ons, waarin we tevens ruimte hebben voor scholing.
Zowel Oliver wil daar mensen gaan scholen op het gebied van paarden osteopathie als ik hoop daar mensen te kunnen ontvangen voor healing-werk.
Er is in deze maand een eerste gesprek geweest met een architect en deze zal binnenkort aan de slag gaan met het maken van een eerste tekening.
Ook van deze onderneming houden we jullie uiteraard op de hoogte.
 
Wij vinden nieuwe dingen leuk...
Wij gaan graag nieuwe uitdagingen aan (zoals jullie inmiddels wel kennen van ons;), omdat we van mening zijn dat het ons scherp en fris houdt.
Omdat er zoveel moois is dat je zelf kunt creeren en omdat we vaak meer kunnen dan we denken.
En soms blijkt dat we iets nieuws uitproberen en er dan achterkomen dat het niet het juiste voor ons was..., ook dat gebeurt ons.
Maar dat is ook ergens goed voor,
Daarover lees je meer in Inspiratie van Rachel.
 
n.b...wij vinden het ook erg leuk om van jullie nieuwe ondernemeningen te horen of lezen.
Dat lukt me nu al iets meer via facebook. Toch blijven jullie reacties op deze blog voor ons erg waardevol en we hopen dan ookdit jaar weer leuke reacties van jullie te mogen ontvangen waarbij je ook ruimte mag innemen om te mee te delen hoe het er bij jullie aan toe gaat!

Fotoalbum 28

 
Schrijf reactie (4 Reacties)

VorigeblogsOnze vorige blog berichten zijn terug te lezen via het menu-item "Vorige blogs" boven de menubalk

blijfopdehoogte

Meld je aan en je wordt op de hoogte gesteld van onze nieuwe berichten
Vul a.u.b. uw naam in
Vul a.u.b uw mailadres in