×

Fout

[SIGPLUS_EXCEPTION_DEPENDENCY_MISSING] The sigplus module must be used in conjunction with the sigplus content plug-in. The latest version of the sigplus distribution is available from BitBucket. The plug-in must be enabled for the module to work.

Proloog;)
Wat waren we blij ,
eindelijk, ...eindelijk Lars door de schuifdeuren te zien komen.
We maakten ons best wel zorgen omdat de hele stroom (Nederlandse) mensen al lang voorbij was en het vluchthavenpersoneel op een gegeven moment zelfs de schuifdeuren op slot deed.
Het was al donker buiten en dit maakte de leegte en rust daar nog meer voelbaar.
Via een gezin dat op een gegeven moment naar buiten werd gelaten, vernamen we dat er nog enkele mannen binnen waren die nog ‘ ondervraagd’ werden.
Er daalde gelijk een rust over ons neer en niet lang daarna kwam Lars naar buiten onder begeleiding van luchthavenpersoneel.
 
Lars zonder koffer,
Lars de dagen daarna wachtend op een bericht van zijn koffer.
Wachtend met een soort van ‘zorg’ of het wel allemaal in orde komt.
Ook dat voelden wij toen Lars maar niet door de schuifdeuren kwam.
Wachten met smart....
Ik wist toen nog niet dat juist dit gebeuren mijn nieuwe inspiratie thema voor deze blog zou worden!
Veel plezier bij het lezen van Lars dagboek over 10 dagen Florida.
Veel plezier met het lezen van de nieuwe inspiratie, geschreven in de eerste adventsweek.
Rachel
 
 
Lars Diary
Day 1: Departure to Orlando Sanford
 
Vertrek naar Orlando Sanford
Om 6:15 reed ik met mijn ouders naar de luchthaven Schiphol. We kwamen daar 7:45 aan. Bij aankomst heb ik ingecheckt. Waarbij de koffer bij een drop-off balie afgegeven moest worden. We hebben het label om de koffer gedaan. De koffer werdt meegenomen op de band richting het baggage ruim. Na de check-in hebben we lekker bij La Place koffie en een broodje op.
Na dit heerlijke vertoef heb ik afscheid genomen van Emily en Bruno.
Hierna kwam ik bij de douane. Daarna ben ik rustig naar mijn gate gelopen dit was GATE G7. De vlucht was een uurtje vertraagd van 12:00 uur naar 13:00 uur. 13:07 uur we vertrokken en stegen op. Tijdens de vlucht werd ik goed verzorgd met hapjes en drankjes. Zo’n vlucht van 9 uur is toch wel lang, maar met genoeg films red je het wel.
 
16:38 uur aankomst op de luchthaven Sanford.
Ik had een stoelplaats voorraan in het vliegtuig. Ik kon daarom ook snel door de douane. Ik stond 20 minutjes in de rij. Daarna liep ik naar de kofferband. Ik hoopte ook dat ik snel mijn koffer kon pakken, maar dit was helaas niet het geval. Op een gegegven moment was iedereen weg met zijn koffer.
Ik stond er nog wachtend.
Ik ben daarna naar de informatiebalie gegaan en heb aangegeven dat mijn koffer niet aanwezig is op de band. Ik werd gelijk vriendelijk geholpen door het personeel. Zij namen met mij een formulier door.
Een kleine driekwartier verder waren we klaar.
Er liep even een Amerikaanse officier mee naar buiten om het adres van Oliver te noteren.
Ze stonden mij buiten al op te wachten. Ze maakten zich wel een beetje zorgen waar ik zo lang bleef, maar uiteindelijk ben ik met Oliver en Rachel naar Reddick gereden. We kwamen daar iets voor negen aan. Daar kreeg ik een rondleiding door de mobile home. De kleding kast was speciaal voor mij leeggehaald, alleen ik had geen kleren om in de kast op te beren een beetje zielig voor de kast dat die zo leeg is, maar daar kan ik op het moment vrij weinig aan willen. Om 22:00 uur ben ik lekker gaan slapen, om bij te komen van de lange dag.
 
 
Day 2 Shop until till you Drop
Om 7:30 werd ik wakker na mijn eerste nacht.
Ik heb ondanks het tijdsverschil redelijk goed geslapen.
Rond 8:30 uur hadden we een heerlijk ontbijt klaargemaakt door Rachel.
Ik moet wel zeggen dat het anders is als het Nederlandse ontbijt.
Na het ontbijt heb ik mezelf fris gemaakt voor een dagje shoppen in de Oaks Mall in Gainesville.
Ik heb daar wat eerste benodigdheden gekocht omdat ik natuurlijk geen kleren had.
De mevrouw op de luchthaven zei dat ik de bonnetjes goed moest bewaren om later het geld van de verzekering terug te krijgen.
Na het shoppen ben ik voor 1 dollar 3 minutjes heerlijk gemaseerd in een massage stoel.
Na deze heerlijk massage nog een Starbucks koffie gescoord.
Hierna reden Rachel, Nelson en ik naar Kim , een Amerikaanse viend van Oliver. Daar gingen we op uitnidoging met z’n allen eten. Hij had drie heerlijke pizza’s gemaakt. Na deze heerlijk maaltijd zijn we naar huis gereden en ben ik heerlijk gaan slapen.
 
Day 3 History of Florida
Om 7:15 ben ik deze dag opgestaan. Wel een paar keer wakker geweest in de nacht. Dit komt door de Jetlag.
Daarna hebben we met ons allen heerlijk ontbeten.
Oli heeft vandaag zijn eerste vliegles van 15:00 uur t/m 17:00 uur.
Rachel, Nele, Nelson en ik gaan naar het Florida Museum, waar we de historie van Florida zien.
Het museum heeft ook een Butterfly Garden; een vlindertuin. Dit was erg mooi we hebben hier mooie plaatjes gemaakt van de vlinders.
Na het museum gingen we boodschappen doen bij Trader Joe’s en bij Ross, een bekende en grote Amerikaanse winkel.
In de avond hebben we heerlijk mexicaans gegeten, klaargemaakt door Rachel. Daarna hebben ik en Nelson een spelletje Galgje gedaan.
Om de jetlag beter te verwerken, heb ik van Rachel een heerlijke massage gehad.
Daarna ben ik fijn gaan slapen.
   
Day 4 Rainbow Springs
Bij het ontbijt kreeg ik te horen dat we vandaag naar Rainbow springs gaan. Een mooi natuurpark met mooi water en watervallen.
We haalden rond 10:00 een vriend van Nele en Nelson op, Jacob, die ging ook mee naar Rainbow springs.
Even later kwam zijn moeder, Anamaria, ook nog.
We hebben er heerlijk rond gewandeld en gezwommen.
 
Day 5 Thanksgiving and Good News!
 Deze dag waren we uitgenodigd bij de familie Ausley in Ocala om samen Thanksgiving te vieren.
  We reden hier om 11:30 heen. We kwamen daar om 12:00 uur aan.
 Uiteindelijk gingen we met 25 andere mensen uitgebreid middag eten.
 Na het middag eten hebben me met z’n allen een potje American Footbal gespeeld.
  Dit was mijn eerste keer American Football en het is me goed bevallen.
 Na het football heerlijk met z’n allen nog wat gedronken en in de avond was er een groot kampvuur (The bonfire), waar er gedronken en gedanst werd.
 Aan het einde van de middag werd Oliver gebeld dat de koffer aangekomen was op het vliegveld.
 De koffer zou de volgende dag of in het weekend worden afgeleverd.
Ik was erg opgelucht toen ik dit goede nieuws hoorde.
 
Day 6 Black Friday
Vandaag heeft Rachel een afspraak bij de moeder van een vriendin van haar.
Zij leeft in een verzorgingstehuis. Rachel geeft haar wekelijks een massage.
Deze vrouw heeft de ziekte van Parkinson en vindt het prettig om gemaseerd te worden en mensen om haar heen te hebben. 
Het leek ons leuk om Gloria vandaag mee te nemen voor een grote wandeling in het Sholom park in Ocala.
Toen we binnen kwamen in haar woning straalde ze van blijdschap. We hadden voorgesteld om te gaan wandelen in het park.
Ze vond dit heel fijn ,zei ze in het Engels, met een vleugje Spaans er bij.
We namen Gloria mee in de auto naar het park. Daar aangekomen hebben we haar in de rolstoel gezet en zijn met haar door de mooie natuur gelopen.
Gloria genoot hier erg van. Na een half uurtje hebben we heerlijk gepauzeerd in het park bij een mooi meertje waar veel schildpadden zaten die lekker van de zon aan het genieten waren. Daarna zijn we nog even verder gelopen door een pad door het bos.
Uiteindelijk weer terug in haar woning hebben we nog even een gebedje gedaan met Gloria.
Aan het einde werd ze even emotioneel toen we weg gingen. Ze vondt het zo gezellig.
Deze dag heeft me weer een goed gevoel gegeven dat ik iets goed heb gedaan voor een ander.
 
Rond 15:00 uur gingen Nele, Rachel en ik richting Wesly Chapel.
Dat is een outlet Center in de stad Tampa. We gingen daarheen vanwege Black Friday.
Tampa is ongeveer anderhalf uurtje van Reddick.
Daar aangekomen was het erg druk want alles is daar 50% goedkoper in de outlet.
En met Black Friday komen daar nog eens extra kortingen bovenop.
Aan de andere kant van de weg stond een grote file van allemaal Black Friday people.
We zijn allemaal onze eigen weg gegaan en uiteindelijk ben ik een leuk vest tegengekomen en een mooie zonnebril.
Rond 18:30 uur hebben we met z’n alle bij een binnenplaats gegeten. En omstreeks 20:00 uur zijn we weer naar Reddick gereden.
Waar onze dag al weer ten einde kwam.
 
Day 7 Quiet Day
We hadden gister een drukke dag gehad we hadden bij het ontbijt besloten om vandaag een dagje rustig aan te doen.
Hoewel rustig...de ochtend begon toch met een soort spannende verstoring.
Terwijl ik rustig op de bank lig te luieren, hoor ik Rachel ineens heel hard roepen " Weg daar Mex! Weg daar!" "Go away Mex!"
Maar Mex, de kleine hond, ging niet weg en ik merkte lichte paniek bij Rachel en de kinderen.
Ik merkte niet dat Oliver door een andere deur naar buiten ging en niet veel later hoorde ik een harde knal.
Ik zat recht overeind op de bank.
Toch maar even kijken wat er buiten aan de hand was.
Ik zag Oliver met een geweer staan gericht op de plek onderaan de boomstam.
Hij zei dat hij niet graag dieren dood, maar dat hij dit moest doen uit bescherming vanwege het giftige karakter van....
EEN RATELSLANG!!!!
Het aparte was dat de slang nog een tijdje nabewoog. Ik leerde dat ze ook nog steeds giftig kunnen zijn, ook als ze net dood zijn gemaakt.
Oliver tilde de slag met een hark op. Ik wist niet dat de slangen hier zo groot kunnen zijn.
 
Na het slangenavontuur, bleven we deze dag dichtbij huis.
We gingen alleen een lunchhapje eten in Trilogy. Dat is een gesloten wooncommunity waar 55 plussers wonen.
Je kunt daar op afspraak/reservering binnenkomen. Dan kun je daar lekker eten of rondwandelen.
We gingen hier rond 14:00 uur heen voor een late lunch. Ik heb gekozen voor een hamburger met frietjes. Deze was heerlijk.
Na het eten hebben we daar heerlijk langs het meertje gelopen en foto’s gemaakt van de natuur.
 
Day 8 Silver Springs
Vandaag gaan we kajakken bij Silver Springs. een mooi natuur gebied in het national forest of Ocala. We reden om 10:00 uur naar een paar kennissen van Rachel en Oliver. Deze hadden 5 kajaks beschikbaar en reddingsvesten. Toen we deze opgehaald hadden gingen we richting Silver Springs daar hebben we ons anderhalf uur heerlijk geroeid waar we allemaal alligatoren zagen en schildpadden. We hebben hier mooie foto’s gemaakt en mooie herinneringen op gedaan. Ik vond het wel bijzonder dat ik een alligator zag , deze heb ik namelijk nog nooit eerder gezien. En het beste was nog wel dat dit een super zonnige dag was en lekker warm. 80 graden Fahrenheit, dat is ongeveer 26 graden Celsius. 
 
Day 9 Back to School 
Er komt ook een einde aan vakantie’s Nele en Nelson moesten vandaag weer naar school.
Het leek mij daarom ook leuk om de school van Nele en Nelson een keer live te bekijken en de docenten te zien.
We moesten om 06:00 uur opstaan. Wel weer erg vroeg voor de kids, want deze konden in de vakantie lekker uitslapen.
Dus vroeg aan het ontbijt, omdat we dan om 7:30 weg kunnen rijden, omdat de afstand van huis naar school ongeveer een klein half uurtje is. Toen alle kinderen in de les zaten heb ik de klas van Nele even heb gezien. Rachel heeft mij even een rondleiding gegeven door de Ambleside school. Na het afzetten van Nele en Nelson zijn Rachel en Ik gaan ontbijten in Ocala bij Symmetry Coffee. Ik heb gekozen voor een heerlijk Cappucino en een hartige crepe.
Na het ontbijt zijn Rachel en ik nog even naar de ALDI gegaan om boodschappen te doen voor het avond eten.
 
Morgen hebben de kids geluk. Ze mogen met een geldige reden een dagje vrij krijgen. Dit mag af en toen in Amerika, de reden was dat ze zo langer tijd met mij (neef van Nele en Nelson) door kunnen brengen. We gaan dan naar een klein Spaans stadje in het noorden van Florida aan de kust de plaats ST Augustine. We hebben vandaag een planning gemaakt voor ST Augustine. De activiteiten waren nog een verrassing voor Nele en Nelson.
 
Day 10 ST.Augustine FL + Suitecase back.
Vandaag zijn we rond 09:00 uur naar St Augustine gereden.
De rit duurt ongeveer 1 uur en 45 minuten.
De activiteiten die we gaan doen zijn een tour door Whetstone choclate factory, onder leiding van een gids,
en daarna hebben we een boottocht gedaan van een uurtje door St. Augustine, waarbij we ook langs het natuurpark Anastasia Island voeren.
 
Tijdens de rondleiding in de chocolade fabriek kregen we als eerst een haarnetje op ons hoofd vanwege de hygiene.
Daarna kregen we een introductie en kregen we een aantal soorten chocolade voorgeschoteld die we konden proeven.
Toen kwamen we in de fabriek en werd het proces van het maken van chocolade uitgelegd.
Ik kreeg veel dingen te horen die ik nog niet wist. Rond 12:15 uur was de tour afgelopen en gingen we richting de boulevard van St Augustine om daar kaartjes voor de boottocht te halen.
 
Tijdens het wachten bij de boot werd Racheld gebeld door Oliver en vertelde hij dat de koffer aangekomen was.
De koffer was vertraagd vanwege Thanksgiving, Black Friday en het weekend dat er tussen zat, omdat Fed Ex de koffer niet ophaalde in het weekend.
Toen ik het hoorde was ik erg opgelucht en blij.
Op de foto zie je dat ik ook met mijn moeder facetime om het nieuws te vertellen!

   
Tijdens de boottocht heb ik mooie foto’s gemaakt en lekker buiten gezeten. Het was wel erg fris maar 52 fahrenheit dat is 14 graden.
Rond 13 u kwam de boottocht ten einde en gingen we door het historische stadje St Augustine wandelen.
Ik heb hier de souveniertjes gekocht voor de familie en nog lekker fish en chips gegeten.
Zo rond 16:00 uur weer richting Reddick gereden waar we rond 18:00 uur weer aan kwamen.
Daar kon ik mooi DE KOFFER in ontvangst nemen en de familie Dicks hun cadeautjes geven.
De chocoloade letters en de pepernoten. Ik heb wel besloten mijn koffer niet meer uit te pakken maar lekker dicht te laten.
Dan hoef ik de koffer niet meer in te pakken. Lekker rustig al zeg ik het zelf!
 
Day 11 The last full day in the Sunshine State .
Vandaag een lekker dagje uitslapen. De kids moesten vroeg op ze moeten vandaag weer aan de bak op school.
En wij gingen ook aan de bak, maar dan aan een bakkie (koffie).
Met Rachel bezocht ik Esmeralda, een Nederlandse vrouw die al wat jaren geleden met haar gezin is geemigreerd naar Florida en dichtbij Oliver en Rachel woont.
Het was leuk en gezellig om Nederlands te praten onder het genot van een heerlijke capuccino en een plakje cake die Rachel die ochtend had gebakken.
Rachel maakte de cake eigenlijk om het warm te krijgen in huis, want deze ochtend was namelijk de verwarming stuk gegaan.
Oliver kocht later deze dag een heater, om in iedergeval de woonkamer en de keuken warm te houden.
 
Na school ging ik samen met de kinderen aan de bak.
We hielpen mee met het opknappen van een nieuw kerkgebouwtje,samen met de andere kinderen van de kerk.
Ik heb zelf ook een steentje bijgedragen. Ik heb de toiletten gepoetst.
Daarna heb ik Rachel, Oliver en de kids mee uit eten genomen in Ocala.
 
Day 12 leaving
De dag van het vertrek is weer aangekomen.
Rond 6:30 stond ik op om de kinderen gedag te zeggen, want ze gingen vandaag weer naar school.
Ze vonden het jammer dat ik hun weer moest verlaten voor een behoorlijke tijd, maar ik heb gezacht dat ik snel weer terug zal keren. De laatste spullen in de koffer gedaan. Om 11:30 zijn Rachel en ik naar de luchthaven van Orlando Sanford gereden, want het vliegtuig vertrekt om 15:40 uur.
Het inchecken geen heel snel want er was geen wachtrij.
Daarna heb ik Rachel uitgezwaaid en ben ik door de douane gegaan.Om 15.30 uur startte de boarding, 30 minuten later dan gepland, want het vliegtuig had wat vertraging.
Rond 16.15 stegen we op en vlogen we eerst naar Miami. Daar kwamen nieuwe mensen aan boord.
De captain zei dat de vlucht vanaf hier 7 uur en 40 minuten duurde.
Tijdens de vlucht heb ik goed kunnen rusten en lekker geslapen.
Rond 8.45 kwam ik weer in Amsterdam aan. Het is nu weer 6 uur later dan in Florida, door het tijdsverschil.
Ik werd met een bus naar de aankomsthal gereden waar de koffers op de band kwamen. Daar stonden papa, mama en opa op mij te wachten.
Daarna zijn we met zijn allen naar huis gereden.
Ik was rond 11.45 uur weer terug in het vertrouwde Millingen aan de Rijn.

 

My experiences in Florida.
 
Graag sluit ik af met jullie te laten weten hoe ik 10 dagen Florida heb ervaren.
En wat mij opvalt qua verschil tussen Nederland en Amerika.
Ik vond het als eerste een super ervaring om 10 dagen door te brengen in de States.
Het gevoel om zo’n grote afstand te reizen vond ik al gaaf.
Het gevoel dat je naar een warm land gaat is altijd prettig.
Voor mij is het de eerste keer dat ik zo ver reis, maar vliegen ben ik wel gewend gelukkig, alleen wel binnen Europa.
Mijn belevenissen die ik heb meegemaakt zijn me goed bevallen.
Van fietsen tot kanoën en gezellig met kennissen van Rachel en Oliver Thanksgiving vieren en natuurlijk het shoppen in de grote Malls.
En het overheerlijke eten. Ik heb hier veel gezien, maar ook veel geleerd over het land. Dit is zeker voor herhaling vatbaar.
 
Diffrences between Holland en America
 
Ik heb natuurlijk wel een aantal verschillen gemerkt tussen Amerika en Nederland.
In Amerika is het ontbijt anders als hier, ze kennen daar niet de kaas zo als wij hem kennen of hagelslag komt daar niet of nauwelijks voor.
In Amerika krijg je bij het dineren in een restaurant bij een glas drinken, dat ze gratis navullen. Dit is standaard hier.
Ook hoef je je niet vol te eten, want je mag altijd vragen om een box waarin je overgebleven eten mee naar huis kunt nemen.
Als je je bord niet helemaal leeg hebt vraagt het personeel standaard: " Do you need a box, sir/m'am?"
De wegen in Amerika zijn ook anders en je ziet bijna geen fietspaden.
De mensen zijn ook een stukje anders , het maakt in Amerikaveel minder uit hoe je er bij loopt.
In Nederland letten mensen hier meer op. De mensen zijn in Amerika erg sociaal in Nederland meer terug getrokken.
Hierbij sluit ik mijn Blog af.
Er zijn veel foto's gemaakt tijdens mijn verblijf, dus neem gerust lekker de tijd om in het album hieronder te kijken!
Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn reisverslag en hopelijk tot de volgende keer.
 
Lars Kievits

Fotoalbum 27

[SIGPLUS_EXCEPTION_DEPENDENCY_MISSING] The sigplus module must be used in conjunction with the sigplus content plug-in. The latest version of the sigplus distribution is available from BitBucket. The plug-in must be enabled for the module to work.
 
 
 
 
 
 
 
 
Schrijf reactie (5 Reacties)

Zoals beloofd is hier het vervolg op de vorige blog.
De blog die eindigde met hoe ik dit jaar in het laatste weekend van September mijn verjaardag heb mogen vieren. Voor de tweede keer!
Een stroom van felicitatiekaartjes en een geweldige verrassingsdoos die in de eerste dagen van Oktober arriveerden, maakten dat ik me veel langer jarig voelde dan op mijn geboortedag zelf. Bijzonder!
 
Ook dit “ dagboek-blog” zit weer vol bijzondere dingen.
Peculiar things,
*waar we blij van werden,
*verrast door werden,
*die met een “sisser” afliepen en ...
*die ons (media)bewustzijn weer hebben vergroot.
Je leest het allemaal in deel 2.
Dus...neem lekker een kop thee en geniet maar weer mee!
Dagboek: uit het leven van the 4 of us
 
Maandag 1 oktober:
Om 9.30 zitten Oliver en ik met onze twee honden Blue en Mex bij de dierenarts.
In de wachtkamer, op een bankje schuin naast ons, wacht nog een persoon.
Het is een skelet met een kattenkooitje.
Het deurtje van het kooitje staat open en we zien daar het skelet van een kat in staan.
Het is de maand die eindigd met het feest Halloween.
Vanaf deze dag zien we de decoraties bij huizen om ons heen, dagelijks toenemen.
 
Beide honden krijgen een onderzoek, worden getest op wormen.
Blue wordt nog eens extra gecheckt vanwege haar huid.
Alles is gelukkig oke met deze twee rakkers.
 
Woensdag 3 oktober:
Er wordt een grote doos vol cadeautjes afgeleverd op ons adres.
Ik wist ervan en ik wist ook dat deze niet op tijd mijn verjaardag zou bereiken, omdat het pakket eerst weer terug gestuurd was naar de afzenders!
Mijn oom en tante in Zevenaar waren uiteraard nogal verrast toen zij erachter kwamen dat een flesje met vloeistof de reden van terugzending was.
Dit onderdeel van het pakket had in Olivers handen zullen belanden, maar daar dacht de douane anders over!
Al het andere moois en vooral lekkers (!!) heeft ons in goede staat bereikt.
Wat was het uitpakken een feest!
Eerst een lekker lang getypte brief mogen lezen en daarna met vier nieuwsgierige neuzen boven de doos gehangen.
Eén voor eén werden de schatten op tafel uitgestald.
We hebben de inhoud van het pakket gefotografeerd en het resultaat zie je terug in het fotoalbum onderaan.
 
Zaterdag 6 oktober:
De kids maken zich al vroeg in de ochtend klaar.
De YOUTH GROUP verzamelt deze dag op het plein voor de kerk, omdat zij een educatieve uitstap gaan maken.
Rond half tien buigen 26 hoofden (20 kids en 6 begeleiders) . Er valt even een stilte.
Kort daarop spreekt een leider hardop een kort gebed uit voor een veilige reis en een leerzame dag.
Daarna vertrekken een stuk of vijf autos naar st. Petersburg bij Tampa.
Daar is een Holocaust Museum.
Nelson neemt de digitale fotocamera mee en maakt de foto’s voor deze blog.
Onder de indruk hiervan, zijn zij ’ s avonds rond een uur of zeven terug gekomen.
Wij zijn dankbaar dat er zulke bijzondere dingen worden georganiseerd voor al onze kids van de Brick City Church Community.
 
 
Dinsdag 9 oktober:
Oliver is een paar dagen geleden weer vertrokken voor een werktrip richting het noorden.
Daarom ga ik deze avond alleen naar een ouderavond op de Ambleside school.
Deze avonden worden Campus Meetings genoemd.
Alle ouders van de hele school komen samen in de ruimte waar op vrijdag elke week “Chapel” wordt gehouden.
De ouders die kunnen komen, mogen dan plaats nemen aan een groepstafel.
Elke tafel heeft een “Tablehost” een soort van groepsleider.
Dit jaar ben ik gevraagd ook een tafelleider te zijn. Een van de taken is dat je coordineert, wie welk eten mee brengt.
Er wordt namelijk altijd begonnen met het gezamelijk nuttigen van een maaltijd.
Ik vind dit nog steeds heel bijzonder!
Met zijn allen eten en socializen. Mensen beter leren kennen die aan je tafel zitten.
Dit kenden we niet van ouderavond op de scholen in Nederland.
 
Nadat we konden genieten van chili’s/tortilla’s/salade/ verse guacamole en sour cream, werd het gespreksonderwerp van de avond bekend gemaakt door de directrice.
 
                                                           “Hoe ga je wijs om met media”.
Het boek : the techwise family wordt ons allen aangeraden te lezen en deze avond worden er enkele highlights uit het boek besproken.
Na het delen van meningen, het bekijken van een videofilmpje en reacties geven in de groep, wordt er een opdracht bekend gemaakt:
De school vraagt ons om enkele aanpassingen te gaan doen in het gezin op het gebied van mediagebruik.
Het wordt een commitment (afspraak) die we voor 6 hele weken met het gezin aangaan.
Het wordt de AAA-challenge genoemd: de Almost Almost *Amish- challenge.
De zaal lacht hartelijk om deze benaming.
De school laat ons vrij in wat we gaan kiezen, maar geeft wel enkele suggesties die in het boek ook worden voorgesteld.
We kunnen deze afspraken diezelfde avond nog op een briefje schrijven en bij de directrice inleveren.
Ik ga aan het eind van de avond naar haar toe en vertel dat ik het briefje mee naar huis neem, omdat ik dit uiteraard met Oliver en de kinderen samen wil bespreken.                                                                                                                 
                                                                                                                        * De Amish zijn een volk in Amerika die bekend staan om hun
                                                                                                                          sobere wijze van leven zonder elektriciteit.
 
 
Vrijdag 12 oktober:
We hebben het allemaal niet in de gaten.
De honden zijn lekker buiten, maar als we ze roepen komen alleen onze twee kleinste donderstenen aanrennen.
We weten dat onze oude hond Mo best wel doof aan het worden is, maar ook dat zijn gehoor nogal selectief wordt ingezet.
Dat wil zeggen...als hij iets op het spoor is, dan kun je nog zo hard roepen ook al sta je pal naast hem...hij gaat zijn eigen gang.
Het hele gezin verspreid zich over het grondstuk, de lange oprit, het grondstuk naast ons en de verder gelegen oprit van andere omwonenden.
Dit is niet de eerste keer dat we onze Labrador ergens anders moeten ophalen.
Gelukkig draagt hij een halsketting met zijn naam en Olivers telefoonnummer erop.
 
We zijn al een keer gebeld.
Meneer was toen bij een wel heel sjieke farm onder de poort doorgekropen en mocht van de eigenaar in een luxe paardenstal op een bedje van stro liggen wachten tot wij hem kwamen halen.
 
Na een behoorlijke poos zoeken, roepen en fluiten met een hondenfluitje, verschijnt hij in het hoge gras bij een grondstuk verderop.
Terwijl de rest van de familie ver uit mijn buurt nog drifting aan het verder zoeken is, lok ik hem mee.
Op zijn sjoktempo duurt het een poosje voordat we weer thuis zijn.
Mo is voor de rest van de dag helemaal uitgeteld!
 
Zaterdag 13 oktober:
Bijgekomen van de zoekactie en de ‘ontsnappingspoging” van Mo, verwachten we niet dat we vandaag nogmaals in actie moeten komen !
Tijdens een heerlijk ritje dat Oliver maakt op ons paard Q, wordt Q waarschijnlijk door een steekvlieg geprikt omdat hij zeer wild zijn hoofd begint te schudden.
Vervolgens schud hij Oliver van zich af, die met een klap op de grond komt, maar gelukkig direct weer opstaat.
Natuurlijk wel met een vertrokken gezicht en behoorlijk wat beenpijn.
 
De rest van ons is binnen, en krijgt van dit alles niets mee, totdat we ineens het gedender van paardenhoeven horen.
Nele ziet hoe Q van de oprit afsjeest. Maar dan zonder Oli op zijn rug.
Je snapt dat de kinderen en ik zowat naar buiten vlogen om te kijken waar al deze commotie vandaan kwam.
 
Ik besluit in de auto te stappen om Oliver en Nele te hulp te schieten.
Eenmaal bovenaan de oprit gekomen, stapt Oliver in en zie ik dat de buurman ook lucht heeft gekregen van “het wilde paard” en rijdt met de auto achter ons aan.
Op de grote straat heeft Q al aardig wat meters afgelegd en staat rustig langs de kant van de weg bij een hek van een andere farm.
Hoezo nieuwsgierig!?!
 
Uiteraard ziet hij het plan van gevangen worden niet zo zitten.
Hij laat zich niet tegenhouden door twee auto’s aan weerszijden van hem.
Hij draait zich om, om met een snelle galop weer terug te gaan naar waar hij vandaan kwam.
Hij schiet een oprit in die richting het bos gaat en waar het doodloopt.
Weer doen we een poging tot blokkeren met de auto’s.
En hoewel Q er toch weer tussensdoor weet te schieten, lukt het mijn man door zijn rustige benadering uiteindelijk om hem te pakken.
En Oli,
Die gaat alsof er niets is gebeurt direct weer op het paard zitten om Q te laten voelen dat hij niet de winnaar is van dit spelletje....
 
Zondag 14 oktober:
We besluiten na Oli’s val voorzichtig en mindful te wandelen in het Sjolom park.
Het park waar ik ook met mijn ouders ben geweest toen zij hier waren afgelopen Januari.
Een park waar de vrede en de stilte bijna tastbaar is. Honden zijn hier niet welkom, vanwege het meditatieve karakter van het park
.Dus nemen we alleen een stelletje apen mee (de kids ?.)
 
Tijdens een rustig zitmomentje, bespreken we onze Media-wijze regels die we de komende 6 weken gaan toepassen in huis.
Als we de wandeling voortzetten, lopen de kinderen in eigen tempo een stuk van ons vandaan.
Ze moeten deze regels duidelijk even laten bezinken en verwerken....
In het album zie je nog enkele foto’s van het bezoek aan het park.
 
Donderdag 18 oktober:
Alweer een cultureel uitje in sint Petersburg bij Tampa.
Ditmaal van school uit en alleen voor Nelsons klas.
Ze gaan naar het Museum of Art.
In sint Petersburg zijn een hoop interessante musea te bezoeken.
Zo is er ook een museum van Salvador Dali. Daar wil ik graag nog eens heen!
 
Vrijdag 19 oktober:
Op vrijdagochtend rijd ik elke week naar een ouderen verzorgingstehuis.
Daar masseer ik Gloria(75) , die aan haar rolstoel verbonden is vanwege een hartaanval zo’n tien jaar geleden.
Gloria is de mama van Anamaria, die jullie hebben leren kennen als de Spaanse lerares van Ambleside.
Gloria ontvangt wekelijks ,en soms twee maal per week , een massage voor hoofd/schouders/nek/armen en handen, terwijl haar voeten in een lekker lavendelbadje weken.
In haar gebrekkig Engels/Spaans , vraagt ze altijd naar mijn man en kinderen en hoe het met mij gaat.
Daarna geeft ze zich over aan de stilte en het rustige massagemuziekje dat ik meeneem.
Aan het einde is ze vaak emotioneel.
Vandaag zegt ze, terwijl ik haar schouderspieren kneed...” You are the best thing, that ever happened to me”.
Ik glimlach en zeg tegen haar dat ik van haar houd.
Daarop krijg ik het antwoord: “ I love you more”.
We lachen samen veel en we eindigen mijn bezoek altijd met ‘het onze vader’ in het Spaans en in het Engels.
Volgende week wil ze dat ik het met haar in het Nederlands oefen.
Dat wordt nog wat.....
 
 
Dinsdag 23 oktober:
En weer verbrengen we een avondje op school.
Samen met Nelson woon ik de voorlichtingsavond van Ambleside Highschool bij.
Nelson zal volgend jaar Nele gaan opvolgen en naar Highschool gaan.
Op dit moment bespreken we met de kinderen de mogelijkheid voor hen beiden te switchen naar een Public Highschool waar de populatie hoger in aantal is en waar het aanbod op het gebied van sport groter is. Als voetbalfan kan dit in Nelsons voordeel zijn.
Toch bespeur ik enige onzekerheid bij onze zoon bij dit idee. Hij voelt zich zo veilig en prettig in de Ambleside school.
Misschien dan toch maar het eerste jaar Highschool op Ambleside doorbrengen.
Wordt vervolgd......
 
Vrijdag 26 oktober:
Bij de Aldi een reuzenpompoen gekocht...
Daar gaan we eens een mooie herfst/Halloween decoratie van maken.
Het resultaat zie je in het album hieronder.
 
Dinsdag 30 oktober:
Aan het eind van de campusmeeting van 9 oktober j.l zijn er vouwpakketjes uitgedeeld.
Nelson en ik vouwen deze pakketjes vandaag tot schoendozen.
Het betreft de jaarlijkse schoendozenactie van Samaritan’s Purse / operation Christmas Child.
In de Walmart (zeer groot winkelketen in Amerika) heb ik deze ochtend spulletjes gekocht waarmee we de schoendozen gaan vullen.
We gaan kinderen in arme landen blij maken met bruikbare spullen voor school en vermaak.
Ook hygiene produkten gaan erin, zoals een stukje zeep en een tandenborstel.
Nele vult een doos voor een meisje in haar leeftijdscategorie en Nelson voor een jongen van 5-9 jaar.
Het geslacht en de leeftijd mag je zelf kiezen,zodat je de juiste spullen kunt kopen voor het kindje.
De dozen breng ik aan het eind van deze week naar school, vergezeld met een check die de vervoerskosten dekken plus nog een extra donatie.
Het voelt altijd weer goed om je voor dit soort acties in te zetten.
 
Woensdag 31 oktober:
Eindelijk....
Naar deze dag hebben de kinderen erg uitgekeken.
Weken van te voren wordt er al over gepraat. Kinderen wisselen uit hoe ze verkleed zullen gaan...
Zelfs twee weken voor deze dag werd ik tijdens het afrekenen van mijn boodschappen door de dame achter de kassa bevraagd of “ik al klaar was voor Halloween”.
Halloween zit als feest nog niet zo in mijn systeem.
Maar de kinderen vinden het geweldig!
Net als vorig jaar verzamelen we ons in een gezellige buurt, waar de kinderen bij vele deuren de woorden: “Trick or Treat!” laten klinken.
Ouders lopen met hen mee of blijven gezellig bij het verzamelpunt zitten met een hapje en een drankje.
Gezien de temperaturen hier, kunnen alle feesten het hele jaar door buiten worden gevierd.
Zelf Kerstmis, als je dat wilt....
 
Tegen het eind van de avond wordt de stemming onder de volwassenen alleen maar gezelliger.
Er wordt een hoop gelachen.
Als ik met de rest van mijn spookjescakejes aan kom lopen, wordt er argwanend gekeken (als grap).
Ze vertellen dat ze mijn cakejes niet vertrouwen, dat ze vergiftigd zullen zijn of zoiets (opnieuw gelach).
En als ze aan mijn reactie merken dat ik hen niet kan volgen (schatergelach),
leggen ze uit dat er een  tijd lang een nare reeks van incidenten heeft plaatsgevonden tijdens Trick or Treat.
Er werden scheermesjes en spuitjes of gif  in traktaties verstopt door een paar "zieke geesten".
Als gevolg werd dan eerst al het snoep thuis gecontroleerd door ouders en mocht men het daarna pas opeten.
 
Tja, zo leren we steeds meer peculiar things erbij van de Amerikaanse bevolking.
De meeste dingen zijn heel leuk en verfrissend, maar het vreemde traktatieverhaal hoort hier duidelijk niet in het rijtje thuis!
 
Schrijf reactie (1 Reacties)

VorigeblogsOnze vorige blog berichten zijn terug te lezen via het menu-item "Vorige blogs" boven de menubalk

blijfopdehoogte

Meld je aan en je wordt op de hoogte gesteld van onze nieuwe berichten
Vul a.u.b. uw naam in
Vul a.u.b uw mailadres in